Сураи Аль-Маида Оят 42 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Шунавандагони дурӯғанд, хӯрандагони ҳароманд. Пас агар назди ту омаданд, миёнашон…

Аль-Маида · 42/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ ۚ فَإِن جَاءُوكَ فَاحْكُم بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ ۖ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيْئًا ۖ وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ۝٤٢

🔤 Transliteration

Sammaa`oona lilkazibi akkaaloona lissuht; fa in jaaa`ooka fahkum bainahum aw a`rid anhum wa in tu`rid `anhum falany-yadurrooka shai`anw wa in hakamta fahkum bainahum bilqist; innal laaha yuhibbul muqsiteen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Шунавандагони дурӯғанд, хӯрандагони ҳароманд. Пас агар назди ту омаданд, миёнашон ҳукм кун ё аз онҳо рӯйгардон шав ва агар рӯйгардон шавӣ, ҳеҷ ба ту зиёне нарасонанд. Ва агар миёнашон ҳукм кунӣ, ба адолат ҳукм кун, ки Худо адолатпешагонро дӯст дорад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ — шунавандагони дурӯғ ҳастанд; яъне бисёр гӯш медиҳанд ба суханони дурӯғ ва ба онҳо бовар мекунанд.
أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ — хӯрандагони моли ҳаром ҳастанд; «суҳт» молеро гӯянд, ки ба таври ҳаром ба даст омадааст, монанди рибо ва ришва, ва он моли баракатро нест мекунад.
فَاحْكُم بَيْنَهُمْ — пас миёни онҳо ҳукм кун.
أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ — ё аз ҳукм кардан миёни онҳо рӯй гардон.
بِالْقِسْطِ — бо адолат.
الْمُقْسِطِينَ — одилон, онҳое ки дар ҳукм ва рафтор адолат мекунанд.

Тафсири оят:

Худованд дар ин оят сифатҳои бади гурӯҳе аз аҳли китоб — яҳудиёнро баён мекунад, ки онҳо бисёр ба дурӯғ гӯш медоданд ва суханони ноҳақро қабул мекарданд, инчунин моли ҳаром, монанди рибо ва ришва, мехӯрданд. Ин ду сифат — шунидани дурӯғ ва хӯрдани ҳаром — дили онҳоро сиёҳ карда буд ва онҳоро аз роҳи рост дур месохт.

Сипас Худованд ба Паёмбари худ (с) ихтиёр дод, ки агар ин яҳудиён барои ҳукм кардан назди ӯ оянд, метавонад миёни онҳо ҳукм кунад ё аз ҳукм кардан рӯй гардонад. Агар аз ҳукм кардан рӯй гардонад, онҳо ҳеҷ зараре ба ӯ намерасонанд, зеро Худо ӯро нигаҳбон аст. Ва агар ҳукм кунад, бояд бо адолат ҳукм кунад, ҳатто агар онҳо золим ва душмани ӯ бошанд ҳам. Зеро Худованд одилонро дӯст медорад — онҳое ки дар ҳукм ва доварӣ адолатро риоя мекунанд, хоҳ тарафи даъво дӯст бошад ва хоҳ душман.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ислом дини адолат аст: ҳатто бо душман бояд бо адолат рафтор кард, на бо зулм ва кина.
Худованд одилонро дӯст медорад ва ин мартабаи баландест, ки ҳар мусулмон бояд ба он талош кунад.
Моли ҳаром ва дурӯғгӯӣ дилро сиёҳ мекунад ва инсонро аз роҳи ҳақ дур месозад; покии мол ва ростгӯӣ боиси баракат ва наздикии ба Худост.
Паёмбар (с) бо вуҳуши душманон ҳам бо адлу инсоф рафтор мекард ва ин намунаи олӣ барои мост.
Қуръон роҳи покизагӣ, адолат ва раҳматро нишон медиҳад ва ҳар касе ба он пайравӣ кунад, дар дунё ва охират комёб мешавад.

📜 Оят 40-44 — Сураи Аль-Маида

40أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Оё надонистаӣ, ки фармонравоии осмонҳову замин аз они Худост, ҳар киро бихоҳад, азоб мекунад ка ҳар киро бихоҳад, мебахшад ва бар ҳар коре тавоност?

41۞ يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِن قُلُوبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِينَ هَادُوا ۛ سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ ۖ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِن بَعْدِ مَوَاضِعِهِ ۖ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَٰذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا ۚ وَمَن يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَن تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۚ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ ۚ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ

Эй паёмбар, ғамгин накунад туро кирдори онон, ки ба куфр мешитобанд. Чӣ онҳое, ки ба забон гуфтанд, ки имон овардем ва ба дил имон наёварданд ва чӣ он яҳудон, ки гӯш меандозанд, то дурӯғ банданд ва барои гурӯҳе дигар, ки худ назди ту намеоянд, суханчинӣ мекуканд ва сухани Худоро дигаргун месозанд ва мегӯянд: «Агар шуморо инчунин гуфт, бипазиред вагарна аз вай дурӣ бикунед!» Ва ҳар касро, ки Худо азоб кардан хоҳад, ту аз қаҳри Худо раҳоӣ нахоҳӣ дод. Инҳо касоне ҳастанд, ки Худо нахостааст, ки дилҳояшонро пок гардонад. Ононро дар дунё хорӣ ва дар охират азобе бузург аст!

42سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ ۚ فَإِن جَاءُوكَ فَاحْكُم بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ ۖ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيْئًا ۖ وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ

43وَكَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ وَعِندَهُمُ التَّوْرَاةُ فِيهَا حُكْمُ اللَّهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ ۚ وَمَا أُولَٰئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ

Чӣ гуна туро ҳоким қарор медиҳанд, дар ҳоле ки Таврот, ки дарбаргирандаи ҳукми Худост, дар назди онҳост? Сипас аз ҳукми ту рӯйгардон мешаванд ва онҳо имон наёвардаанд.

44إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ ۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هَادُوا وَالرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِن كِتَابِ اللَّهِ وَكَانُوا عَلَيْهِ شُهَدَاءَ ۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلًا ۚ وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ

Мо Тавротро, ки дар он ҳидоят ва рӯшноист, нозил кардем. Паёмбароне, ки таслими фармон буданд, мувофиқи он барон яҳуд ҳукм карданд ва низ худошиносону донишмандон, ки ба ҳифзи китоби Худо маъмур буданд ва бар он гувоҳӣ доданд, пас аз мардум натарсед, аз Ман битарсед ва оёти маро ба баҳои андак мафурӯшед. Ва ҳар кӣ мувофиқи оёте, ки Худо нозил кардааст, ҳукм накунад, кофир аст.

← Оят 41 📖 Аль-Маида Оят 43 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

42Оят

Тарҷума — Аль-Маида 42

Сураи Аль-Маида Оят 42 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Шунавандагони дурӯғанд, хӯрандагони ҳароманд. Пас агар назди ту омаданд, миёнашон…

Сураи Оят 42/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 40–44. Ба Тоҷикӣ: Русский.