سوره مائده — آیه 47

معانی کلمات:

• «أهل الإنجیل»: پیروان حضرت عیسی علیه السلام، یعنی مسیحیان.
• «لِیَحکُم»: باید حکم کند و داوری نماید.
• «الفاسقون»: خارج‌شدگان از طاعت خداوند، گناهکاران و تارکان حق.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه شریفه، اهل انجیل (پیروان حضرت عیسی علیه السلام) را مورد خطاب قرار می‌دهد و به آنان فرمان می‌دهد که بر اساس آنچه خداوند در انجیل نازل کرده است، حکم کنند و داوری نمایند. منظور این است که مسیحیان باید به احکام و دستورات الهی که در کتاب آسمانی‌شان (انجیل) آمده است، عمل نمایند و در میان خود بر اساس آن قضاوت کنند. البته این حکم مربوط به زمانی بود که شریعت حضرت عیسی علیه السلام پابرجا بود و هنوز شریعت اسلام نازل نشده بود؛ اما پس از بعثت پیامبر اسلام صلی الله علیه وسلم، همه مردم موظف شدند که از شریعت کامل و نهایی اسلام پیروی کنند.

سپس خداوند متعال بیان می‌کند که هر کس بر اساس آنچه خداوند نازل کرده است حکم نکند، چنین افرادی «فاسق» هستند؛ یعنی از طاعت خداوند خارج شده‌اند و از مسیر حق منحرف گشته‌اند و به سوی باطل متمایل شده‌اند. این تهدید الهی شامل همه کسانی می‌شود که احکام خدا را نادیده می‌گیرند و به جای آن از قوانین بشری یا هوای نفس خود پیروی می‌کنند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. خداوند متعال در همه زمان‌ها برای بندگانش شریعت و احکامی فرستاده است و هیچ امتی بدون کتاب و قانون الهی رها نشده است. این نشانه رحمت و عدالت خداوند است که برای هدایت همه اقوام، پیامبران و کتاب‌های آسمانی فرستاده است.
2. حکم کردن بر اساس آنچه خداوند نازل کرده است، نشانه ایمان و بندگی واقعی است. کسی که به جای حکم خدا، از قوانین بشری پیروی می‌کند، در حقیقت از دایره اطاعت الهی خارج شده و به صف فاسقان پیوسته است.
3. این آیه به ما می‌آموزد که دین اسلام، کامل‌ترین و آخرین شریعت الهی است و همه مردم موظفند پس از بعثت پیامبر اسلام صلی الله علیه وسلم، از احکام قرآن کریم پیروی کنند. قرآن کریم جانشین همه کتاب‌های آسمانی پیشین است و احکام آن تا قیامت پابرجاست.
4. پیروی از احکام الهی، ضامن سعادت و رستگاری انسان در دنیا و آخرت است. هر کس به دستورات خداوند عمل کند، در امنیت و آرامش خواهد بود و از عذاب الهی در امان خواهد ماند.