Sura Al-Ma'ida — Aya 47

Maana za Maneno:

• Ahlul-Injili: Watu wa Injili, yaani Wana-Kristo (Wanasarani) ambao walifuata kitabu cha Injili kilichoteremshwa kwa Nabii Isa (A.S.).
• Fasiquna: Waliotoka nje ya utii wa Mwenyezi Mungu, wanaoacha haki na kuelekea batili.

Tafsiri ya Aya:

Mwenyezi Mungu anaamrisha Wana-Kristo, ambao Injili iliteremshwa kwa Nabii Isa (A.S.), wafanye hukumu kwa yale ambayo Mwenyezi Mungu ameyateremsha ndani ya Injili hiyo — yaani wafuate sheria zake na waitii, kwa kuwa Injili ilikuwa na mwongozo na nuru, na ilikuwa na hukumu za Mwenyezi Mungu. Hii ina maana kwamba walipaswa kuamini yaliyomo ndani yake, ikiwemo habari za kuja kwa Mtume Muhammad (S.A.W.) na kumuamini, kwa kuwa Injili ilitabiri kuhusu ujio wake. Na mtu yeyote asiyefanya hukumu kwa yale aliyoyateremsha Mwenyezi Mungu — kwa kuacha kuyafuata au kuyapuuza — basi hao ndio waliotoka nje ya utii wa Mwenyezi Mungu, walioacha haki na kuelekea batili, na ndio wafasiki wakubwa.

Aya hii pia inaonyesha kwamba Injili ilikuwa na sheria kamili kwa wakati wake, na kwamba dini ya Kiyahudi ilifutwa kwa kuja kwa Nabii Isa (A.S.), kwa kuwa Isa alikuja na sheria mpya iliyokuwa kamili kwa wakati huo. Na baada ya kuja kwa Mtume Muhammad (S.A.W.), sheria yake ikawa ndiyo inayofuta zote zilizotangulia, kwa kuwa yeye ndiye Mtume wa mwisho na dini yake ndiyo iliyokamilishwa na Mwenyezi Mungu.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Aya inatufundisha kwamba kila umma ulipewa sheria kutoka kwa Mwenyezi Mungu inayolingana na wakati wake, na kwamba sheria zote zilikuwa zikielekeza kwenye haki na uadilifu.
2. Inaonyesha ukamilifu wa Uislamu kwamba ndiyo dini ya mwisho na iliyokamilishwa, na kwamba kila aliyetangulia aliamrishwa kumuamini Mtume Muhammad (S.A.W.) kwa kuwa alitabiriwa katika vitabu vya awali.
3. Inatuonya dhidi ya kuacha hukumu za Mwenyezi Mungu na kufuata batili, kwa kuwa hilo ni sifa ya wafasiki na waliotoka nje ya utii wa Mwenyezi Mungu.
4. Inatuthibitishia kwamba Mwenyezi Mungu ni Mwenye hekima katika sheria zake, na kwamba kila sheria aliyoiteremsha ilikuwa na maslahi kwa waja wake, na Uislamu ndio mwisho wa sheria zote na ndio unaokusanya wema wote.