سوره مائده — آیه 46

معانی کلمات:

• قَفَّیْنَا: پیاپى فرستادیم، به دنبال فرستادیم.
• عَلَىٰ آثَارِهِمْ: بر جاى پای آنان (پیامبران پیشین).
• مُصَدِّقًا: تصدیقکننده، باور دارنده و تأییدکننده.
• بَیْنَ یَدَیْهِ: آنچه پیش از او آمده است (تورات).
• هُدًى: راهنمایى به سوى حق.
• نُورٌ: روشنایى و بیانگر احکام و حقایق.
• مَوْعِظَةً: پند و اندرز، بازدارنده از گناه.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه بیان نعمتها و الطاف خود به بنىاسرائیل، مىفرماید: پس از پیامبران پیشین، عیسى پسر مریم را بر جاى پای آنان فرستادیم؛ پیامبرى که تورات را که پیش از او نازل شده بود، تصدیق مىکرد و به آن ایمان داشت و مطابق آنچه در تورات بود عمل مىنمود، مگر در مواردى که شریعت جدیدش آن را نسخ کرده بود. سپس خداوند به او انجیل را عطا کرد؛ کتابى که در آن هدایت به سوى حق و نور و روشنایى براى بندگان بود و پرده از حقایق و احکامى که بر آنان پوشیده مانده بود برمىداشت. انجیل نیز مانند عیسى، تورات را تصدیق مىکرد و با آن هماهنگ بود، مگر در بخشى از احکام که به فرمان الهى نسخ شده بود. این کتاب، براى پرهیزگاران، هم راهنما و هدایت بود و هم پند و اندرزى که آنان را از گناهان بازمىداشت و به سوى طاعت و بندگى خداوند سوق مىداد.

فواید و پیامهاى آیه:

• توالى و پیوستگى رسالتهاى الهى نشانه رحمت و محبت خداوند به بندگان است؛ او هیچ امتى را بدون راهنما رها نکرده است.
• تصدیق پیامبران پیشین توسط پیامبران بعدى، نشانه وحدت و هماهنگى ادیان آسمانى در اصول و پایههاى توحید و اخلاق است.
• کتابهاى آسمانى، هم هدایتگر و هم روشنگرند؛ یعنى هم راه را نشان مىدهند و هم تاریکىها و شبهات را برطرف مىکنند.
• پند و اندرز الهى تنها براى متقین و پرهیزگاران سودمند است؛ زیرا آنان کسانى هستند که از آن استقبال کرده و در زندگى به کار مىبندند.
• این آیه به ما مىآموزد که ایمان به همه پیامبران و کتابهاى آسمانى، از ارکان دین است و مسلمانان باید به عیسى و انجیل نیز به عنوان پیامبر و کتاب الهى احترام بگذارند و به او ایمان داشته باشند.