Suurah Al-Maa'idah — Aayad 47

Macnaha Erayada:

• Ahlul-Injiil: waxaa loola jeedaa Nasaanada (Masiixiyiinta) ee loo soo diray Ciise (CS).
• Fasiqiin: kuwa ka baxa amarrada Ilaahay, ee caasiyiinta ah.

Tafsiirka:

Ilaahay Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku amrayaa dadka Kitaabka Injiilka la siiyay – ee ah Nasaanada – inay ku xukumaan waxa Ilaahay ku soo dejiyay Injiilka, isla markaana ay ku dhaqmaan wixii ku qoran oo ah xukunkiisa iyo sharcigiisa. Waxayna ku xukumaan wixii ku jiray Injiilka ee xaqa ah, gaar ahaan wixii ku sheegayay timaaddii Nebi Muxammad (SCW) iyo rumaynta isaga, maxaa yeelay Injiilku wuxuu ahaa sharciga waqtigaas ka horreeyay timaadda Nebiga.

Kadibna Ilaahay wuxuu ku digayaa in qofkii aan ku xukumin waxa Ilaahay soo dejiyay, isagoo diidan ama ka dafarraya xukunka Ilaahay, kuwaasi waa kuwa ka baxay amarrada Ilaahay, kana weecday xaqa, una iilay baadilka (xumaanta). Iyagu waa faasiqiin run ah, oo caasiyiin ah.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Waa in xukunka lagu xukumaa waxa Ilaahay soo dejiyay, ee aan lagu xukumin sharciyada dadka ee ka soo horjeeda shareecada Ilaahay. Tani waxay muujinaysaa in caddaaladda Ilaahay ay tahay mid kaamil ah oo dhan walba ku habboon.
2. Kitaabka Injiilka wuxuu ahaa sharciga waqtigiisa, laakiin waxaa la soo diray Kitaabka Qur'aanka Kariimka ah oo ah kan ugu dambeeyay, isla markaana waxaa la soo diray Nebi Muxammad (SCW) oo ah khatimul-anbiyaa. Sidaa darteed waa in aan ku xukunnno Qur'aanka iyo Sunnada.
3. Cadaawadda iyo nacaybka ku xukunka waxa Ilaahay soo dejiyay waa astaan ka mid ah astaamaha faasiqiinta, sidaa darteed waa in aan ka fogaannaa in aan ku xukunnno wax aan ahayn waxa Ilaahay soo dejiyay, waana in aan u noqonnaa Ilaahay si toos ah.
4. Islaamku waa diin naxariis iyo caddaalad ku dhisan, waxayna ku faraysaa in la xukumo caddaalad, oo aan loo eexan cidna, taasoo keenta nabadgelyo iyo horumar bulshada dhexdeeda.