سوره مائده — آیه 57

معانی کلمات:

• هُزُوًا: مسخره کردن، استهزاء.
• لَعِبًا: بازیچه گرفتن، شوخی و بازی.
• أَوْلِيَاءَ: دوستان، سرپرستان و یاران.

تفسیر آیه:

ای کسانی که به خدا و رسولش ایمان آوردهاید و به شریعت او عمل میکنید، از کسانی که پیش از شما به آنان کتاب آسمانی داده شده است (یعنی یهود و نصاری) و نیز از مشرکان و کافران، کسانی را که دین شما را مسخره و بازیچه قرار میدهند، به دوستی و سرپرستی برنگزینید. اینان کسانی هستند که ایمان شما را سبک میشمارند و احکام و شعائر دینتان را به تمسخر میگیرند. پس از دوستی با آنان بپرهیزید و از خداوند پروا کنید و از آنچه شما را از آن بازداشته است، دوری گزینید، اگر واقعاً به خدا و آنچه بر شما نازل کرده است ایمان دارید؛ زیرا ایمان راستین ایجاب میکند که مؤمن، دشمنان دین خود را دوست نگیرد و از آنان که به مقدسات او میخندند، برائت جوید.

فواید و پیامهای آیه:

• مؤمن باید در انتخاب دوستان و نزدیکان خود دقت کند و هرگز کسانی را که به دین و مقدساتش توهین میکنند، به دوستی نگیرد، حتی اگر از اهل کتاب باشند.
• ایمان واقعی تنها به ادعا نیست؛ بلکه اقتضای آن، پرهیز از محرمات و دوری از دشمنان دین است.
• عزت مؤمن در این است که دین خود را از هرگونه استهزاء و بازیچه شدن حفظ کند و اجازه ندهد دیگران به باورهای او بیاحترامی کنند.
• این آیه به مسلمانان میآموزد که در برابر تمسخر دشمنان، نه تنها واکنش منفی نشان ندهند، بلکه با تقوا و استواری، ارتباط خود را با آنان قطع کرده و به خدا پناه برند.