سورت ق — آیت 14

د کلمو معناګانې:

• الأَيْكَةِ: هغه ځنګلي ونې او باغونه چې ګڼې ونې ولري؛ دا د شعیب علیه السلام د قوم نوم دی.
• تُبَّعٍ: د یمن یو پیاوړی او عادل پاچا و، چې قوم یې د هغه په نوم یادېږي.
• وَعِيدِ: هغه سزا او عذاب چې الله تعالی یې د کافرانو لپاره وعده کړې ده.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د نورو تیرو قومونو یادونه کوي چې د رسولانو د تکذیب له امله یې سزا وګټله. "أصحاب الأَيْكَة" د شعیب علیه السلام قوم دی، چې په ځنګلي ونو او باغونو کې اوسېدل او خپل رسول یې دروغجن وګاڼه. "قوم تُبَّع" د یمن هغه قوم دی چې د تُبَّع په نوم مشهور پاچا یې درلود؛ د دوی په اړه یادونه شوې چې دوی هم خپل رسولان رد کړل. الله تعالی وایي چې دا ټول قومونه — لکه څنګه چې مخکې نور قومونه لکه نوح، عاد، ثمود، فرعون او د لوط قوم — د رسولانو د تکذیب په وجه د الله له عذاب سره مخ شول او هغه وعده چې الله ورته کړې وه، پرې پوره شوه. دا آیت د قریشو مشرکانو ته یو ګواښ او د پیغمبر صلی الله علیه وسلم لپاره تسلیت دی، چې لکه څنګه چې تیر قومونه د تکذیب له امله هلاک شول، دا کافران هم که خپل عمل ته دوام ورکړي، له همدې برخلیک سره به مخ شي.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته دا پیغام ورکوي چې د الله د رسولانو تکذیب هیڅکله بې سزا نه پاتې کېږي؛ که څه هم عذاب ځنډېدلی وي، خو حتمي دی.
• په دې کې د الله د سنت ثبات ښودل شوی، چې د کافرانو او ظالمانو پای تل هلاکت دی، او دا د مسلمانانو لپاره د صبر او استقامت درس دی.
• د تُبَّع په یادونه کې دا ښکلا ده چې یو پاچا که څه هم د خپل قوم په منځ کې و، خو الله یې نه ملامت کړی، ځکه چې هغه ایمان راوړی و؛ دا ښیي چې الله عادل دی او هر څوک د خپل عمل له مخې حسابېږي.
• دا آیت د قرآن د صدق ثبوت دی، ځکه چې دا د تیرو قومونو کیسې په داسې ډول بیانوي چې له هر ډول تحریف او بدلون څخه پاکې دي، او دا د مسلمانانو لپاره د قرآن د حقانیت دلیل دی.