Qaf surəsi — Ayə 14

1) Bəzi sözlərin izahı:

• Əykə: Sıx ağaclıq, meşəlik yer deməkdir. Burada Şüeyb peyğəmbərin qövmünün yaşadığı bölgəyə işarə edilir.
• Tübbə: Yəmənin Himyəri padşahlarına verilən ünvandır. Burada Tübbə əl-Himyərinin qövmü nəzərdə tutulur.
• Həqqə: Sabit oldu, gerçəkləşdi, vacib oldu mənasındadır.
• Vəid: Xəbərdarlıq, təhdid; Allahın əzab vədı deməkdir.

2) Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala Özündən əvvəl gələn ümmətlərin aqibətindən xəbər verir. Əykə əhli — yəni Şüeyb peyğəmbərin qövmü — və Tübbə qövmü də peyğəmbərlərini yalançı saydılar. Bunların hamısı bir səcdə altında birləşirdi: onlar özlərinə göndərilən peyğəmbərləri yalançı hesab edib, onların gətirdiyi haqqı qəbul etmədilər. Nəticədə Allahın onlara verdiyi əzab vədi gerçəkləşdi və onlar bu vədin doğruluğunu öz üzərlərində gördülər.

Bu ayədə Məkkə müşrikləri üçün də açıq bir xəbərdarlıq var: əgər onlar da Peyğəmbərimizi (sallallahu aleyhi və səlləm) yalançı saysalar, əvvəlki ümmətlərin başına gələn aqibət onları da haqlayacaq. Eyni zamanda bu, Peyğəmbərimizə bir təsəlli və ürək rahatlığıdır — çünki ondan əvvəlki peyğəmbərlər də öz qövmləri tərəfindən yalançı sayılmışdılar.

Tübbə qövmünə gəlincə, onların padşahı Tübbə əl-Himyəri özü iman gətirmişdi, lakin qövmü küfr və təkzib üzərində qaldı. Bu da göstərir ki, hidayət fərdi bir məsələdir — Allah kimə istəsə onu doğru yola yönəldir.

3) Bu ayədən götürdüyümüz dərslər:

Bu ayə bizə öyrədir ki, peyğəmbərləri yalançı saymaq insanı həlakətə aparan ən böyük səbəblərdən biridir. Tarix boyu Allahın elçilərini təkzib edən ümmətlər məhv olmuş, onların xatirələri isə yalnız ibrət olsun deyə qalmışdır. Bizə düşən, bu xəbərdarlıqlardan dərs götürüb, Quranın və Peyğəmbərimizin (sallallahu aleyhi və səlləm) gətirdiyi haqqa sımsıqı sarılmaqdır.

Uca Allah bizə Quranın nuru ilə hidayət etsin, bizi Öz rəhmətindən ayırmasın və qəlbimizi imanla sabit qılsın. Amin.