Каф сүрәсе — Аять 14

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Әйкә — куе агачлык, урманлык урын. «Әйкә ияләре» дип Шөґәйб пәйгамбәрнең кавеме атала.
• Туббәгъ — Йәмән патшаларына бирелгән исем. Бу урында Туббәгъ исемле патшаның кавеме күздә тотыла.
• Вәгыйд — Аллаһның ґәзап белән янауы, куркытуы.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Мәккә мөшрикләренә үзләреннән элек үткән һәм пәйгамбәрләрне ялганга санаган кавемнәрне искә төшерә. Шулар арасында — куе агачлыкларда яшәгән Шөґәйб пәйгамбәр кавеме дә, Йәмәннең билгеле патшасы Туббәгъның кавеме дә бар. Бу кавемнәрнең барысы да үзләренә җибәрелгән пәйгамбәрләрне ялганчы дип атадылар. Аларның һәрберсе үз рәсүлләрен инкяр итте, шуңа күрә Аллаһның аларга янаган ґәзабы чынга ашты — алар һәлак ителделәр. Бу — Мәккә мөшрикләре өчен куркыныч кисәтү һәм пәйгамбәребез Мөхәммәдкә (с.г.в.) сабырлык өчен юаныч. Туббәгъның үзе турында әйтсәк, ул иман китергән бер кеше булган, әмма аның кавеме пәйгамбәрләрне инкяр иткән, шуңа күрә алар ґәзапка дучар булганнар.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Пәйгамбәрләрне ялганга санау — һәрвакыт һәлакәткә китерә торган гамәл. Тарихта моның күп мисаллары бар.
• Аллаһның вәгыйде — хак. Ул беркайчан да үзгәрми һәм кичектерелми.
• Көфердә, пәйгамбәрләрне инкяр итүдә бердәм булган кавемнәр, гәрчә төрле заманда һәм төрле урында яшәсәләр дә, бер үк ґәзапка дучар булдылар.
• Бу аять пәйгамбәребезгә (с.г.в.) сабырлык өйрәтә: син ялгыз түгел, синнән элек тә пәйгамбәрләр үз кавемнәре тарафыннан ялганга саналганнар.
• Туббәгъның иман китерүе — кешенең үз кавеменең гөнаһлары өчен җавап бирмәячәген күрсәтә. Һәркем үз гамәлләре өчен генә җаваплы.