Surja Kaf — Ajet 27

Kuptimet e fjalëve:

• Karinu (قرينه): shoku i tij, pra shejtani që i ishte caktuar atij në dynja.
• Ma atghajtuhu (ما أطغيته): nuk e bëra atë të humbur, nuk e shtyva në mëkat dhe nuk e bëra t’i kalojë kufijtë.
• Dalal ba’id (ضلال بعيد): humbje e madhe dhe e thellë nga rruga e drejtë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se në Ditën e Gjykimit, kur njeriu jobesimtar sillet për t’u hedhur në Xhehennem, shejtani që e shoqëronte në dynja dhe e nxiste në të këqija, do të flasë duke u shkëputur nga ai dhe duke u justifikuar para Zotit. Ai do të thotë: "O Zoti ynë! Unë nuk e bëra atë të humbur, as nuk e shtyva me forcë në mëkat, por ai vetë kishte zgjedhur rrugën e gabuar dhe ishte i zhytur në një humbje të madhe, larg nga e vërteta dhe besimi." Me këtë, shejtani shpreh shkëputjen e tij nga ai njeri dhe i hedh atij përgjegjësinë e plotë, sepse shejtani vetëm e fton në të keqe, por njeriu është ai që e pranon ftesën dhe vazhdon në atë rrugë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njeriu është përgjegjës për veprimet e tij; shejtani nuk mund ta detyrojë askënd në mëkat, por vetëm e nxit dhe e zbukuron atë, ndërsa zgjedhja mbetet e njeriut.
2. Në Ditën e Gjykimit, shejtani do të braktisë ata që i ndoqën dhe do të shkëputet prej tyre, duke i lënë ata vetëm me pasojat e veprave të tyre.
3. Ky ajet na mëson se justifikimi i gabuar nuk do të pranohet në atë Ditë; secili do të përballet me atë që ka bërë, dhe asnjë justifikim nuk do t’i shpëtojë nga dënimi.
4. Sa e rëndësishme është që njeriu të ruhet nga ndjekja e shejtanit dhe nga largimi nga rruga e Allahut, sepse humbja e tij është e madhe dhe pasoja e saj është e përjetshme.
5. Ky ajet na bën thirrje që të kërkojmë mbrojtje te Allahu nga shejtani dhe të përpiqemi të jemi nga ata që ndjekin udhëzimin, që të mos jemi prej atyre që shejtani do t’i braktisë në Ditën më të vështirë.