Surja Kaf — Ajet 25

Kuptimi i fjalëve:

• Mennâ’in lil-hajr: Ai që pengon çdo të mirë, pra nuk jep atë që i takon Allahut nga pasuria e tij (si zekati, sadakaja) dhe pengon të tjerët nga e mira.
• Mu’tedin: Ai që i kalon kufijtë e Allahut, që shtyp dhe bën padrejtësi ndaj njerëzve.
• Murîbin: Ai që dyshon në fenë e tij, që është i pasigurt për premtimin dhe kërcënimin e Allahut.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i thotë dy engjëjve – atij që e sjell dhe atij që dëshmon – pasi të jetë ndarë gjykimi midis krijesave: "Hidheni në Xhehennem çdo mohues që ka refuzuar të besojë se Allahu është i vetmi Zot i vërtetë, i cili ka qenë kokëfortë kundër së vërtetës dhe shumë mohues e gënjeshtar. Ai ishte pengues i çdo të mire – nuk jepte atë që i takonte Allahut nga pasuria e tij dhe i pengonte të tjerët nga e mira. Ai ishte shkelës i kufijve të Allahut, i padrejtë ndaj robërve të Tij dhe i kalonte kufijtë në veprimet e tij. Ai ishte dyshues në fenë e tij, i pasigurt për premtimin dhe kërcënimin e Allahut. Ai që i shoqëroi Allahut zot tjetër dhe adhuroi diçka tjetër pos Tij – hidheni në dënimin e rëndë të Xhehennemit."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na tregon se pengimi i së mirës dhe mosdhënia e të drejtave është një nga shkaqet që e çojnë njeriun në dënim – prandaj duhet të jemi bujarë dhe të japim nga ajo që na ka dhënë Allahu.
2. Na mëson se kalimi i kufijve të Allahut dhe padrejtësia ndaj njerëzve është një nga cilësitë më të këqija që largon njeriun nga mëshira e Allahut.
3. Dyshimi në fenë dhe pasiguria për premtimin e Allahut është shenjë e dobësisë së besimit – prandaj muslimani duhet të jetë i fortë në bindjen e tij dhe i sigurt në premtimin e Allahut.
4. Ajeti na paralajmëron që të largohemi nga këto cilësi të këqija dhe të zbukurohemi me cilësitë e kundërta: dhënia e së mirës, respektimi i kufijve të Allahut dhe bindja e fortë në fenë tonë.