سورت ق — آیت 32

د معنا کلمې:

• أَوَّابٍ: هغه څوک چې الله ته بېرته راګرځي، له ګناهونو توبه وباسي او الله ته رجوع وکړي.
• حَفِيظٍ: هغه څوک چې د الله تعالیٰ امرونه ساتي، د هغه پر فرایضو او طاعتونو باندې پابند وي، او خپل ګناهونه هم په یاد ساتي تر څو ورڅخه توبه وباسي.

د آیت تفسیر:

کله چې متقیان جنت ته ننوځي او د هغه نعمتونه ویني، نو ورته به ویل کیږي: دا هغه څه دي چې تاسو ته یې په دنیا کې د الله تعالیٰ له خوا وعده درکړل شوې وه. دا نعمتونه د هغه چا لپاره دي چې له ګناهونو توبه وباسي، الله ته بېرته راګرځي او د هغه پر امرونو باندې پابند وي. هغه څوک چې د الله تعالیٰ پر فرایضو او طاعتونو باندې ساتنه کوي، له ګناهونو ځان ساتي او که څه هم ګناه وکړي، نو سمدلاسه توبه وباسي. هغه څوک چې په دنیا کې له الله څخه وېریږي او په داسې زړه سره له دنیا وځي چې له خپلو ګناهونو توبه یې کړې وي، نو دا جنت د هغه لپاره دی.

فايدې:

• دا آیت د توبې لوی مقام او فضیلت ښیي، چې الله تعالیٰ توبه کوونکو ته د جنت وعده کړې ده.
• دا آیت مومنان هڅوي چې د الله تعالیٰ پر امرونو باندې پابند شي او خپل دین او عبادتونه وساتي.
• دا آیت د الله تعالیٰ رحمت او فضل ښیي، چې بنده څومره هم ګناه وکړي، که توبه وباسي، نو الله یې وبخښي او جنت ورکړي.
• دا آیت د آخرت په ورځ د مومنانو د خوښۍ او ډاډ یادونه کوي، چې دوی به په جنت کې د الله تعالیٰ له انعامونو خوند واخلي.