Surat Qaf — Ayat 4

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• تَنقُصُ (tanqushu): nyuda, ngurangi, utawa ngilangake.
• الْأَرْضُ (al-ardh): bumi utawa lemah.
• كِتَابٌ حَفِيظٌ (kitabun hafizh): kitab sing dijaga lan ngemot kabeh perkara tanpa ana sing ilang.

1. Tafsir ayat:

Gusti Allah SWT ngandika yen Panjenengane wis ngerti kabeh bab sing dumadi marang manungsa, kalebu apa sing dirusak utawa dipangan dening bumi saka awak-awak wong sing wis mati. Ora ana siji-sijia perkara sing samar utawa ilang saka kawruhe Allah. Kabeh sing kelakon ing urip lan sawise mati wis kacathet kanthi jangkep ing sawijining kitab sing dijaga banget, yaiku Lauhul Mahfuzh. Kitab iki ora bisa owah, ora bisa ilang, lan ora ana sing bisa ngrusak utawa nyolong isine. Dadi, ayat iki negesake yen Gusti Allah iku Maha Ngerti lan Maha Kuwasa njaga kabeh cathetan tumrap makhluke.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen Gusti Allah iku tansah ngawasi lan ngerti kabeh perkara, sanajan sing ora katon dening manungsa.
• Kita dadi tambah yakin yen saben tumindak lan saben kedadeyan ing urip iki ora ana sing ora dicathet dening Allah.
• Iki nuwuhake rasa tentrem lan percaya marang Allah, amarga Panjenengane ora bakal nglalekake utawa nyia-nyiakake makhluke.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya tansah eling marang akhirat lan ora mung mikirake urip ing donya wae.
• Kanthi ngerti yen kabeh wis kacathet kanthi rapi, kita dadi luwih semangat nindakake kabecikan lan ngedohi tumindak ala.