Surat Qaf — Ayat 3

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَإِذَا : apa menawa / apa nalika
• مِتْنَا : kita padha mati
• تُرَابًا : lemah / bledug
• رَجْعٌ : bali / dibalekake urip maneh
• بَعِيدٌ : adoh / ora mungkin kelakon

2) Tegese ayat iki:

Wong-wong kafir padha gumun lan ngguyu ora percaya, padha ngucap: "Apa tenan yen kita wis mati lan wis dadi lemah, kita bakal diuripake maneh? Kuwi pancen ora mungkin, adoh banget saka akal lan ora bisa kelakon."

Dheweke padha nyepelake bab urip maneh sawise mati, merga miturut pikirane, yen awak wis rusak lan dadi lemah, ora ana cara kanggo bali urip maneh. Nanging sejatine, kuwi mung miturut pikirane manungsa sing cendhek. Tumrap Allah, nguripake manungsa maneh iku gampang banget, ora ana sing angel. Sing dadi "adoh" iku dudu tumrap kwasane Allah, nanging tumrap pikirane wong-wong sing ora gelem percaya marang dina kiyamat.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen urip ing donya iki mung sedhela, lan mesthi bakal ana dina nalika kabeh manungsa diuripake maneh kanggo diadili.
• Aja padha gumun utawa nyepelake bab dina kiyamat, merga kuwi janjine Allah sing mesthi kelakon.
• Wong sing percaya marang dina kiyamat bakal luwih ngati-ati ing tumindake, merga ngerti yen kabeh bakal dipertanggungjawabake.
• Ayat iki mulangake supaya ora sombong lan aja nganggep remeh kekuwatane Allah, merga Allah iku Maha Kuwasa marang samubarang.
• Kanthi ngelingi dina kiyamat, ati dadi luwih tentrem lan urip dadi luwih migunani, merga ngerti yen saben tumindak apik bakal oleh piwales saka Allah.