Каф сүрәсе — Аять 8

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Тәбсирә — күз ачу, күрсәтү, гыйбрәтле күренеш.
• Һәм зикрә — һәм искә төшерү, вәгазьләү.
• Мөниб — Аллаһыга кайтучы, Аңа тәүбә итеп, гөнаһлардан баш тартып, Аның ризалыгына таба омтылучы бәндә.

Аят тәфсире:

Аллаһы Тәгалә күкләрне, Җирне һәм алардагы барлык бөек аять-гаlamәтләрне юктан бар итте. Бу барлык — кешеләр өчен зур гыйбрәт, наданлык караңгылыгыннан күзләрне ачучы яктылык. Ул — һәрбер Аллаһыга тәүбә итеп кайтучы, Аңа буйсынучы, хәтәрдә йөрүче, курыккан бәндә өчен искә төшерү һәм вәгазь. Ягъни, бу мәхлукатлардагы тәртип, матурлык һәм хикмәтләргә карап, кеше үзенең Раббысының кодрәтен, белемен һәм хикмәтен аңлый, дөньяның вакытлылыгын һәм ахирәтнең мәңгелеген искә төшерә. Мондый бәндә, бу гыйбрәтләрне күреп, гөнаһларыннан тәүбә итә, Аллаһыга якынаерга тырыша һәм Аның рәхмәтенә ирешергә өметләнә.

Аяттән алынган файдалар:

• Күкләрдәге һәм Җирдәге һәрбер мәхлукат — Аллаһының кодрәтенә һәм берлегенә ишарә итүче аять-билге. Шуңа күрә аларга уйлап карау — гыйбадәт.
• Чын мөэмин — ул һәрвакыт Аллаһыга кайтучы, тәүбә итүче, үз хаталарын төзәтүче бәндә.
• Бу аять безне дөньядагы гүзәллекләргә карап, Аллаһыны искә алырга һәм ахирәт тормышына әзерләнергә өнди.