Каф сүресі — Аят 8

1. Сөздердің мағынасы:

• تَبْصِرَةً — көзін ашу, ақиқатты көруге мүмкіндік беру, байқау.
• ذِكْرَىٰ — еске салу, ұғымға салу, ойға түсіру.
• عَبْدٍ — құл, яғни Аллаға мойынсұнған адам.
• مُّنِيبٍ — бетбұрыс жасаушы, әрдайым Аллаға қарай қайта оралушы, тәубе етіп, бойсұнуға оралушы.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала аспандар мен жерді және олардағы барлық нәрсені жаратты. Бұл жаратылыстардың барлығы — ұлы белгілер мен ғибраттар. Олар надандықтың қараңғылығында жүрген адамның көзін ашып, ақиқатты байқауына жол ашады. Сондай-ақ олар әрбір Аллаға бойсұнып, қорқып, тәубе етіп, әрдайым Раббысына қайта оралатын құл үшін еске салу, ұғымға салу қызметін атқарады. Яғни, бұл жаратылыстар жай ғана бар болып қоймай, адам баласына Жаратушының құдіретін танытатын, Оған бағындыратын, ой салатын ғибрат көзі болып табылады. Кімде-кім Аллаға бетбұрыс жасап, бойсұнуға оралса, ол осы жаратылыстардан пайда алып, тура жолды табады.

1. Алынатын пайдалар:

• Әлемдегі әрбір жаратылыс — Алланың құдіреті мен даналығын танытатын белгі. Оларға қарап ой түю — иманды нығайтады.
• Адам баласы надандықтан құтылып, ақиқатты көру үшін Алланың жаратылыстарына зер салуы керек.
• Аллаға әрдайым бетбұрыс жасап, тәубе етіп, бойсұнуға оралу — мүміннің ең құнды қасиеті. Мұндай құл ғана ғибраттан пайда алады.
• Құран мен әлемдегі белгілер — Алланың адамзатқа деген мейірімінің көрінісі. Ол бізді тура жолға бастау үшін осының бәрін жаратты.
• Ислам — ой мен жүректі бірге оятатын дін. Ол адамды Алланы тануға, Оған қайта оралуға шақырады. Бұл — нағыз бақыт пен тыныштықтың жолы.