Surah Qaf — Aya 8

Ma’anonin Kalmomi:

• تَبْصِرَةً: Hanyar gani da idon basira, wato abin da ke buɗe idon zuciya don ganin gaskiya.
• وَذِكْرَىٰ: Tunatarwa da wa’azi da ke sa mutum ya tuna da Allah.
• مُّنِيبٍ: Bawa mai komawa ga Allah da tuba, mai kau da kai ga ɗa’a.

Tafsirin Ayar:

Allah Madaukakin Sarki ya halicci sammai da ƙasa da duk abin da ke cikinsu na ayoyi masu ban mamaki, domin su zama hanyar buɗe ido da basira ga mutane, su gane da su ikon Allah da girman halittarsa, kuma su zama tunatarwa da wa’azi ga duk wani bawa mai komawa ga Ubangijinsa da tuba, mai jin tsoron Allah da ayyukansa. Wannan halitta ba a yi ta ne don wasa ba, amma don ta zama dalilin tunani da yin la’akari, ta yadda mai tunani zai ga cewa duk wannan halitta ba ta wanzu ba sai da Mahalicci Mai iko, wanda ya cancanta a bauta masa shi kaɗai. Kuma wannan tunatarwa tana amfana ne kawai ga mai komawa ga Allah, wanda ya sassauta zuciyarsa ga imani, kuma ya bar son rai ya bi shari’ar Allah.

Fa’idojin da ake samu daga wannan aya:

1. Ƙarfafa imani ta hanyar kallon halittun Allah, domin duk abin da Allah ya halicta yana nuna girman ikonsa da hikimarsa.
2. Nuna cewa halittar sama da ƙasa ba ta zama banza ba, amma tana da manufa mai girma, wato tunatar da mutane ga Mahaliccinsu.
3. Ƙarfafa tuba da komawa ga Allah, domin ayar ta nuna cewa tunatarwa tana amfana ne ga masu komawa ga Allah, wanda hakan ke nuna falalar Allah ga bayinsa masu tuba.
4. Ƙarfafa son neman ilimi da tunani a cikin halittar Allah, wanda ke ƙara wa mutum imani da kusantar da shi ga Allah.