سورت ذاریات — آیت 11

د کلمو معناګانې:

• غَمْرَةٍ: د جهل او ناپوهۍ ډوبېدونکې ژوره اوبه، یعنې د کفر او ګمراهۍ هغه ژور سمندر چې انسان په کې ډوب وي.
• سَاهُونَ: غافلان، هېرېدونکي، بې پروا.

تفسیر:

دا هغه کسان دي چې د جهل او ناپوهۍ په ژورو اوبو کې ډوب دي او د آخرت له چارو او له هغه څه چې ورسره یې امر شوی دی، په بشپړه توګه غافل دي. دوی په خپلو غلطو باورونو او باطلو اعمالو کې ډوب دي او له هغه عذاب او سزا نه چې دوی ته په تمه ده، هیڅ خبر نه لري. دوی د دنیا په خوشیو او لذتونو کې دومره بوخت دي چې د آخرت یاد یې هېر کړی دی او له خپل عاقبت نه بې خبره دي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د جهل او ناپوهۍ تر ټولو لوی خطر دا دی چې انسان له خپل اصلي هدف نه غافل کوي او د آخرت له چارو نه یې هېرولي.
• مونږ باید تل د علم او پوهې په لټه کې واوسو او له جهل او ناپوهۍ نه ځان وساتو، ځکه چې جهل انسان ته د حق لار نه شي ښودلای.
• د مومن په توګه باید تل د آخرت یاد په زړه کې وساتو او له دنیوي لذتونو سره سره د آخرت چارو ته هم پاملرنه وکړو، ترڅو له داسې غافلانو نه نه یو.