Surja Edh-Dharijat — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• Ghamreh (غَمْرَةٍ): Do të thotë thellësi e padepërtueshme, injorancë e trashë dhe verbëri shpirtërore që e mbulon zemrën, duke e penguar atë nga e vërteta.
• Sahun (سَاهُونَ): Të shpërqendruar, të pakujdesshëm dhe të pandjeshëm ndaj asaj që u ndodh, duke mos menduar për pasojat.

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet vjen si vazhdim i mallkimit që Zoti i ka drejtuar gënjeshtarëve që thonë fjalë pa dije për fenë dhe për Ditën e Gjykimit. Ata janë njerëz që jetojnë në një humnerë të thellë injorance dhe verbërie shpirtërore, të zhytur në mashtrimet e kësaj bote. Zemrat e tyre janë të mbuluara me indiferencë ndaj realitetit të madh të jetës së përtejme, ndaj kërcënimeve të Zotit dhe ndaj shenjave të Tij në univers. Ata nuk mendojnë për vdekjen, as për ringjalljen, as për llogarinë para Zotit, por janë të zhytur në iluzionet e tyre, duke luajtur me fenë dhe duke u tallur me të vërtetën. Ata janë si ai që noton në një det të stuhishëm pa ditur se ku po shkon, të verbuar nga valët e pasioneve dhe dëshirave të tyre.

Përfitimet nga ajeti:

• Ky ajet na mëson se injoranca dhe pakujdesia ndaj fesë janë shkaku kryesor i humbjes së njeriut, prandaj duhet të kërkojmë dituri dhe të mendojmë thellë për krijimin tonë.
• Na tërheq vëmendjen se zemra e besimtarit duhet të jetë e zgjuar dhe e ndërgjegjshme, duke jetuar me qëllim dhe përgjegjësi, jo si ata që kalojnë jetën në lojë dhe harresë.
• Ajeti na bën thirrje të largohemi nga çdo formë e indiferencës ndaj jetës së përtejme, sepse ajo është jeta e vërtetë dhe e përhershme, ndërsa kjo botë është vetëm një udhëtim i shkurtër.
• Na mëson se gënjeshtra dhe thashethemet për fenë janë nga veprat më të rënda, prandaj duhet të flasim vetëm me dije dhe bindje të plotë.