Zariyat surəsi — Ayə 11

1) Bəzi sözlərin izahı:

• غَمْرَة (ğamrə): Dərinlik, qaranlıq bir uçurum, insanı bürüyən qat-qat cəhalət və qəflət. Burada küfr və azğınlığın insanı başdan-ayağa bürüyən qaranlığı nəzərdə tutulur.
• سَاهُونَ (sahûn): Qafil olanlar, diqqətsiz olanlar, özlərinə vacib olanı unudub laqeyd qalanlar.

2) Ayənin təfsiri:

Bu ayə, əvvəlki ayələrdə qınanan yalançıların və haqqı inkar edənlərin daha dərin bir vəsfini ortaya qoyur. Onlar elə bir hala düşüblər ki, cəhalət və küfr onları hər tərəfdən bürüyüb — sanki dərin bir qaranlıq dənizində batıblar. Bu qaranlığın içində olduqları üçün həqiqəti görmür, özlərinə verilən xəbərdarlıqları eşitmir və axirət həyatına heç bir əhəmiyyət vermirlər. Onlar dünyanın keçici zövqlərinə dalıb, əbədi həyatı tamamilə unudublar. Nə üçün yaradıldıqlarını, hansı məsuliyyətlə üz-üzə olduqlarını düşünmürlər. Bu qəflət onları elə bürüyüb ki, artıq özlərinə edilən xəbərdarlıqlara da biganə qalırlar.

Ey insan! Bir düşün: sən bu qəflət dənizində üzənlərdən deyilsən ki? Gündəlik hay-küyün, iş-gücün, dünya qayğılarının arasında axirəti unutmusanmı? Bil ki, bu ayə bizə xəbərdarlıq edir — qəflət insanı həqiqətdən uzaqlaşdıran ən böyük təhlükələrdən biridir. Quran bizə oyanış çağırışı edir: gözlərini aç, qəlbinə qulaq as, səni yaradan Rəbbini xatırla! Çünki oyanmaq, düşünmək və haqqa yönəlmək qurtuluşun yoludur. Allahın kəlamı bizə mərhəmət olaraq nazil olub — gəl bu çağırışa qulaq asaq, qəflətdən oyanıb hidayətə sarılaq.