ซูเราะฮฺ อัซ-ซาริยาต — อายะฮฺ 11

ความหมายของคำสำคัญ:

• غَمْرَةٍ (ฆ็อมเราะฮ์) หมายถึง ความมืดมิดแห่งความโง่เขลา หรือการจมอยู่ในห้วงแห่งความไม่รู้และความหลงผิด ซึ่งปกคลุมจิตใจจนมองไม่เห็นความจริง
• سَاهُونَ (ซาฮูน) หมายถึง ผู้ที่หลงลืม เผลอไผล ไม่ใส่ใจ ไม่ตระหนักถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงกลุ่มชนที่ถูกสาปแช่ง ซึ่งเป็นพวกที่กล่าวหาความเท็จต่อวันแห่งการตอบแทน พวกเขาคือผู้ที่จมอยู่ในห้วงแห่งความโง่เขลาและความหลงผิดอย่างมิดมิด จิตใจของพวกเขาถูกปกคลุมด้วยความไม่รู้ จนทำให้พวกเขาหลงลืมต่อวันปรโลกและไม่ใส่ใจต่อสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับพวกเขา พวกเขาประมาทและมัวเมาอยู่กับการหลงผิด โดยไม่ไตร่ตรองถึงผลที่จะตามมา ไม่ตระหนักถึงการถูกสอบสวนและการตอบแทนในวันกิยามะฮ์ ทั้งที่ความจริงนั้นชัดเจนอยู่ตรงหน้า แต่พวกเขากลับเมินเฉยและดำเนินชีวิตไปอย่างผู้ที่ไม่รู้ไม่ชี้

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การหลงลืมต่อวันปรโลกเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้มนุษย์ตกอยู่ในความหลงผิดและห่างไกลจากความจริง การตระหนักถึงวันสุดท้ายจะทำให้ชีวิตมีความหมายและมีเป้าหมาย
2. ความโง่เขลาไม่ได้หมายถึงการไม่มีความรู้ทางโลกเท่านั้น แต่หมายถึงการไม่ใช้สติปัญญาไตร่ตรองถึงความจริงของชีวิตและการสร้างสรรค์ของอัลลอฮ์
3. การที่มนุษย์หมกมุ่นอยู่กับความหลงผิดจนไม่ใส่ใจต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เป็นเหตุให้เขาต้องเสียใจภายหลัง ดังนั้นเราควรใช้ชีวิตอย่างมีสติและตระหนักถึงจุดหมายปลายทางของเรา
4. อัลกุรอานเตือนให้เรารีบกลับตัวและพิจารณาตนเองก่อนที่จะสายเกินไป เพราะการประมาทในวันนี้จะนำมาซึ่งความเสียใจในวันหน้า