Surat Az-Zariyat — Ayat 56

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْجِنَّ (al-jinna): makhluk gaib sing digawe saka geni, ora katon dening mripat manungsa.
• الْإِنسَ (al-insa): manungsa, yaiku keturunan Nabi Adam.
• إِلَّا (illa): kajaba, mung.
• لِيَعْبُدُونِ (liya'budun): supaya padha nyembah marang Ingsun (Allah). Tembung "لِيَعْبُدُونِ" asale saka "عَبَدَ" sing tegese ngabdi, nyembah, lan manut.

2) Tegese ayat iki:

Allah SWT ngandhani menawa ora ana liya sebab Panjenengane nitahake jin lan manungsa kajaba mung siji: supaya padha nyembah marang Allah piyambak, ora nyekuthokake Panjenengane karo apa wae. Allah ora nitahake jin lan manungsa supaya padha nggawe sekutu utawa nindakake syirik marang Panjenengane.

Tembung "لِيَعْبُدُونِ" ing ayat iki ngemu teges perintah lan tuntunan, dudu paksaan. Tegese, Allah nitahake jin lan manungsa banjur paring dhawuh supaya padha nyembah marang Panjenengane, lan manungsa sarta jin kudu nindakake dhawuh mau. Dadi, ora ateges kabeh jin lan manungsa mesthi nyembah marang Allah, amarga yen mengkono mesthi ora ana sing maksiat. Nanging, tujuane nitahake yaiku supaya padha ngabdi marang Allah kanthi sadar lan manut marang dhawuhe.

Mula, ayat iki dadi dhasar gedhe babagan tujuan urip manungsa lan jin ing donya, yaiku ngibadah marang Allah. Kabeh Rasul uga diutus kanggo nggawa pesen iki, supaya manungsa padha nyembah mung marang Allah.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ngerti tujuan urip sing sejati: Urip ing donya iki ora mung kanggo mangan, turu, lan golek kasugihan, nanging sing paling utama yaiku ngibadah marang Allah. Iki ndadekake ati tentrem lan urip dadi luwih terarah.
• Ngibadah iku gampang lan nyenengake: Allah ora mbutuhake ibadah kita, nanging kita sing butuh. Kanthi ngibadah, kita nyedhaki Allah lan entuk kabegjan ing donya lan akhirat.
• Islam iku agama sing jelas lan gampang: Ayat iki nuduhake yen Islam ora mbingungake, mung ngajak manungsa nyembah Allah sing Maha Tunggal. Sapa wae sing gelem manut, mesthi bakal entuk katentreman.
• Ora ana paksaan ing agama: Allah nitahake kita lan paring dhawuh, nanging kita diwenehi pilihan. Sapa sing gelem ngibadah bakal entuk pahala, lan sapa sing ora gelem bakal tanggung jawab dhewe.
• Kabeh makhluk padha ing ngarsane Allah: Jin lan manungsa padha-padha diciptakake kanggo ngibadah. Iki nuduhake yen ora ana sing luwih mulya kajaba sing paling taqwa.
• Ngibadah iku wujud syukur: Amarga Allah wis nitahake lan paring urip, mula ngibadah dadi tandha syukur kita marang Panjenengane.

Mula, ayo padha nindakake ibadah kanthi ikhlas lan seneng, amarga iku tujuan urip kita. Islam iku agama sing ngajak marang kabecikan lan katentreman, lan Al-Qur'an iku pituduh sing paling becik kanggo urip kita.