Sura At-Tur — Werset 49

Znaczenie słów:

• "Idbār an-nudżūm" – czas, gdy gwiazdy znikają i odchodzą przed nastaniem świtu, czyli ostatnia część nocy.

Tafsir (wyjaśnienie):

O Proroku Muhammadie (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha)! Wytrwaj cierpliwie w wypełnianiu rozkazów twego Pana i w znoszeniu krzywd ze strony twojego ludu – ty bowiem jesteś pod Naszą opieką, widzimy cię i otaczamy cię Naszą troską. Wysławiaj twego Pana, oddając Mu chwałę, kiedy wstajesz do modlitwy i kiedy budzisz się ze snu. Wysławiaj Go również w nocy – módl się do Niego i oddawaj Mu cześć, a także czyń to o świcie, kiedy gwiazdy znikają przed światłem dnia. Chodzi tu o modlitwy wieczorne (maghrib i isza) oraz o modlitwę poranną (fadżr), wraz z jej sunnami – w tym dwie jednostki modlitwy przed właściwą modlitwą fadżr. W tym wersecie potwierdzona jest również cecha oczu Allaha – w sposób godny Jego majestatu, bez porównywania Go do stworzeń i bez dociekania, jak ta cecha wygląda – zgodnie z tym, co przekazano w sunnie i na czym zgodzili się uczeni wczesnych pokoleń muzułmanów. Werset używa tu liczby mnogiej dla podkreślenia wielkości i majestatu Boga.

Korzyści płynące z wersetu:

• Cierpliwość wobec trudności w głoszeniu prawdy jest drogą zwycięstwa – Bóg jest z tymi, którzy wytrwają.
• Modlitwa i wysławianie Boga w nocy oraz o świcie są źródłem siły i spokoju serca.
• Islam uczy nas, że Bóg jest blisko nas, widzi nas i otacza opieką – to dodaje wierzącemu pewności i odwagi.
• Wyznaczanie sobie stałych chwil na pamięć o Bogu w ciągu doby – nocą i o świcie – pomaga zachować duchową równowagę i łączność ze Stwórcą.