سورت نجم — آیت 4

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• إِنْ هُوَ: دا ضمير "هو" ته اشاره کوي چې د نبي کریم صلی الله علیه وسلم وینا او خبره ده.
• وَحْيٌ يُوحَىٰ: هغه پیغام چې الله تعالی يې خپل نبي ته د جبریل امین په واسطه رالېږي.

د آیت تفسیر (التفسير):

دا آیت د نبي کریم صلی الله علیه وسلم د خبرې او وینا د لوړ مقام او الهي اصل په اړه خبر ورکوي. الله تعالی په دې آیت کې فرمایي چې د محمد صلی الله علیه وسلم دا خبره او نطق چې قرآن کریم او سنت ده، د خپل نفس له خواهش او هوس نه نه ده، بلکې دا ټول هغه وحي ده چې الله تعالی يې هغه ته رالېږي. نبي کریم صلی الله علیه وسلم هېڅ خبره د خپلې خوښې نه نه ده کړې، بلکې هر هغه څه چې يې ویلي، هغه د الله تعالی له لوري ورته راغلي وو. دا وحي د جبریل علیه السلام په واسطه ورته رسول کېده، او هغه يې پرته له کوم کمي او زياتي نه خلکو ته رسولې ده. دا آیت د نبي کریم صلی الله علیه وسلم د صدق او امانت ثبوت دی، او دا چې هغه د الله تعالی له لوري راغلی پیغام دی، نه د خپل نفس خبره.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې (الفوائد):

1. دا آیت د نبي کریم صلی الله علیه وسلم د وینا او خبرې په بشپړ باور او اعتماد کولو ته لارښوونه کوي، ځکه چې هغه د الله تعالی وحي ده.
2. دا آیت د قرآن کریم او سنت د الهي اصل ثبوت دی، چې دا دواړه د الله تعالی له لوري راغلي دي.
3. دا آیت د نبي کریم صلی الله علیه وسلم د صدق او امانت ښکاره کوي، چې هغه هېڅکله د خپل نفس له خواهشه خبره نه ده کړې.
4. دا آیت مسلمانانو ته دا پیغام ورکوي چې د نبي کریم صلی الله علیه وسلم پیروي وکړي، ځکه چې د هغه خبره د الله تعالی وحي ده، او په هغه کې د نجات او هدایت راز پروت دی.
5. دا آیت د اسلام د دین د بشپړتیا او تکمیل دلیل دی، چې الله تعالی خپل دین د وحي له لارې بشپړ کړی دی.