സൂറ അൻ-നജ്ം — ആയത്ത് 4

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* إِنْ: ഇവിടെ "അല്ല" എന്ന നിഷേധാർത്ഥത്തിലാണ്.

* هُوَ: ഇത് പ്രവാചകൻ്റെ (ﷺ) വാക്കിനെയോ സംസാരത്തെയോ കുറിക്കുന്നു.

* وَحْيٌ: ദൈവിക സന്ദേശം, അല്ലാഹു തൻ്റെ പ്രവാചകൻമാർക്ക് നൽകുന്ന അറിവും മാർഗദർശനവും.

* يُوحَىٰ: അത് അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിലേക്ക് എത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

തഫ്സീർ (വ്യാഖ്യാനം):

പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് (ﷺ) തൻ്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരമോ സ്വന്തം മനസ്സിൽ നിന്നോ ഒന്നും സംസാരിക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹം പറയുന്നതും പഠിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഖുർആനും ഹദീസും (ദിവ്യബോധനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വചനങ്ങൾ) അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് നൽകപ്പെടുന്ന ദിവ്യസന്ദേശമാണ്. ജിബ്രീൽ (അ) എന്ന മലക്ക് അത് അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന് അദ്ദേഹത്തെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വാക്കുകൾ സത്യവും പിഴവുകളിൽ നിന്ന് മുക്തവുമാണ്. ഇത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രവാചകത്വത്തിൻ്റെയും സത്യസന്ധതയുടെയും ഏറ്റവും വലിയ തെളിവാണ്.

പാഠങ്ങളും പ്രയോജനങ്ങളും:

1. പ്രവാചകൻ്റെ (ﷺ) ഓരോ വാക്കും നമുക്ക് മാർഗദർശനമാണ്. അവിടുന്ന് സ്വയം ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല; എല്ലാം അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള ദിവ്യസന്ദേശമാണ്. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുകയും വിലക്കുകളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് നമ്മുടെ ബാധ്യതയാണ്.
2. ഖുർആനും പ്രവാചകവചനങ്ങളും (സുന്നത്ത്) മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ നിയമങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ദിവ്യമായ സത്യങ്ങളാണ്. അവയിൽ യാതൊരു പിഴവും ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയില്ല.
3. ഈ വിശ്വാസം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ദൃഢതയും സമാധാനവും നൽകുന്നു. കാരണം, നാം പിന്തുടരുന്നത് സർവ്വജ്ഞനും പരമകാരുണികനുമായ അല്ലാഹുവിൻ്റെ മാർഗ്ഗമാണെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.
4. ഇത് നമ്മെ പ്രവാചകൻ്റെ (ﷺ) മാതൃക പിൻപറ്റാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. കാരണം, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജീവിതം അല്ലാഹുവിൻ്റെ ദിവ്യബോധനത്താൽ നയിക്കപ്പെട്ടതാണ്. അദ്ദേഹത്തെ അനുകരിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിനെ അനുസരിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.