Sura An-Nadżm — Werset 4

Znaczenie słów:

• إِنْ هُوَ — „to nie jest nic innego” (إِنْ هنا jest partykułą negacji, a هُوَ odnosi się do słowa Proroka ﷺ, tj. tego, co przekazuje).
• وَحْيٌ يُوحَىٰ — „objawienie, które jest zsyłane” — czyli przekaz od Boga, przynoszony przez anioła Dżibrila (Gabriela).

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset jest częścią kontekstu, w którym Bóg przysięga na gwiazdy, że Prorok Muhammad ﷺ nie zboczył z drogi prawdy ani nie podąża za swoimi zachciankami. Werset ten stanowi odpowiedź na oskarżenia niewiernych, którzy twierdzili, że Prorok ﷺ sam wymyśla Koran lub że jest on dziełem poety, wróżbity czy osoby opętanej. Bóg wyjaśnia tutaj, że słowa Proroka ﷺ — zarówno Koran, jak i to, co przekazuje z objawienia — nie pochodzą z jego własnej woli ani umysłu, lecz są czystym objawieniem zsyłanym mu przez Boga za pośrednictwem anioła Dżibrila. Prorok ﷺ nie mówi niczego od siebie w sprawach religii; wszystko, co głosi, jest natchnieniem Bożym, które otrzymuje z nieba. To podkreśla, że jego mowa jest w pełni autorytatywna i pozbawiona błędu, ponieważ pochodzi od Tego, który wie wszystko.

Korzyści płynące z tej zasady:

• Werset ten umacnia wiarę w to, że Koran jest słowem Boga, a nie tworem ludzkim, co czyni go źródłem niezmiennej prawdy i przewodnikiem dla całej ludzkości.
• Uczy nas całkowitego zaufania do przekazu Proroka ﷺ, ponieważ jego słowa są objawieniem — a to oznacza, że każdy aspekt islamu, od wierzeń po praktyki, ma boskie pochodzenie.
• Przypomina nam, że człowiek nie jest pozostawiony sam sobie, lecz Bóg troszczy się o swoje stworzenia, zsyłając im jasne wskazówki, które prowadzą do szczęścia w tym życiu i w życiu ostatecznym.
• Zachęca do refleksji nad cudem Koranu, który — mimo że został objawiony przez niepiśmiennego człowieka — pozostaje niedoścignionym wzorem elokwencji i mądrości, co potwierdza jego boskie źródło.
• Werset ten uczy nas pokory wobec wiedzy Bożej i tego, że prawdziwy sukces leży w podążaniu za objawieniem, a nie za ludzkimi opiniami czy kaprysami.