سورت قمر — آیت 18

د معناويو بيان:

• عاد: د حضرت هود عليه السلام قوم، چې د احقاف په سيمه کې اوسېدل.
• نُذُر: زما وېرول، يعنې هغه وېرونکي پيغامونه چې رسول يې ورته رسول.

د آيت تفسير:

د عاد قوم خپل پېغمبر حضرت هود عليه السلام دروغجن وګڼلو او د هغه د دعوت پر وړاندې يې سرغړونه وكړه. دوى د الله تعالى د رسولانو پر وړاندې ولاړ شول او د هغه پيغام يې ونه منلو. نو الله تعالى دوى ته خپل عذاب ورولېږه او د هغوى د كفر او سركشۍ له امله يې هلاك كړل. الله تعالى فرمايي: ته وګوره چې زما عذاب او زما وېرول څنګه و؟ دا عذاب ډېر سخت او دردونكى و، چې دوى يې له منځه يوړل. دا پوښتنه د دې لپاره ده چې خلک د عاد د قوم له برخليك څخه عبرت واخلي او پوه شي چې د الله تعالى عذاب ډېر سخت دى، او هغه څوك چې د الله تعالى د رسولانو تكذيب كوي، هېڅوك يې د الله تعالى له عذاب څخه نه شي ژغورلى.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا درس راكوي چې د الله تعالى د رسولانو تكذيب كول ډېر خطرناک عمل دى، چې د الله تعالى عذاب راپاروي.
• الله تعالى د خپلو بندګانو سره ډېر مهربان دى، چې له عذاب څخه مخكې يې وېرونکي پيغامونه رالېږي، ترڅو خلک بېرته راشي او توبه وباسي.
• د تېرو قومونو برخليك مونږ ته عبرت دى، چې د الله تعالى له حكم څخه سرغړونه ونه كړو او د هغه د رسولانو پيروي وكړو.
• د الله تعالى عذاب ډېر سخت او حتمي دى، او هيڅوك د هغه د عذاب څخه نه شي تېښته كولى، نو بايد مونږ د هغه د احكامو پابندي وكړو.