سورت قمر — آیت 4

د کلمو معناګانې:

• مُزْدَجَرٌ: د منع کولو، بندولو او عبرت اخیستلو معنا لري. یعنې هغه څه چې انسان له بد کار څخه منع کړي او یې نصیحت ته راوګرځوي.

د آیت تفسیر:

قسم دی چې دغو کافرانو ته (چې د قریشو مشرانو ته اشاره ده) د تېرو امتونو هغه خبرونه او پېښې راغلې دي چې دوی یې له کفر او ګناه څخه منع کولی شي او د عبرت لپاره کافي دي. په دې خبرونو کې د هغو امتونو سرګذشتونه شامل دي چې خپلو پیغمبرانو ته یې دروغ وویل او د الله تعالی له عذاب سره مخ شول. دا خبرونه په قرآن کریم کې په تفصیل سره بیان شوي دي، لکه د نوح، عاد، ثمود، لوط او فرعون د قومونو کیسې. دا ټول د دې لپاره دي چې دوی له خپل کفر او سرکشۍ څخه لاس واخلي او د الله تعالی په لور راوګرځي. خو بیا هم دوی له دې خبرونو څخه عبرت ونه اخیست او په خپل کفر یې دوام ورکړ.

فايدې او عبرتونه:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د تېرو امتونو کیسې یوازې د ساتیرۍ لپاره نه دي، بلکې د عبرت او پند لپاره دي. هر څوک چې د دې کیسو څخه عبرت واخلي، د الله تعالی له عذاب څخه به خوندي پاتې شي.
• قرآن کریم د بشریت لپاره د هدایت سرچینه ده او په کې داسې خبرونه شته چې انسان له ګناه او سرکشۍ څخه منع کوي. دا د قرآن د رحمت او نعمت څخه یوه برخه ده.
• الله تعالی د خپلو بندګانو سره دومره مهربان دی چې د عذاب له نازلولو دمخه یې دوی ته د تېرو امتونو د سرګذشتونو له لارې خبرداری ورکوي، ترڅو دوی له تېروتنې څخه راوګرځي او له عذاب څخه وژغورل شي.
• د تېرو امتونو کیسې د ایمان د پیاوړتیا سبب کیږي، ځکه چې په کې د الله تعالی د وعدو او وعیدونو صدق ښکاره کیږي. کله چې مونږ وینو چې الله تعالی خپل پیغمبران او مومنان څنګه وژغورل او کافرانو ته یې څنګه عذاب ورکړ، نو زمونږ ایمان نور هم پیاوړی کیږي.