Surat Al-Qamar — Ayat 4

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْأَنبَاءِ (al-anbā'): kabar-kabar utawa crita-crita saka jaman biyen.
• مُزْدَجَرٌ (muzdajar): panggonan kanggo njupuk piwulang, utawa bab kang bisa nyegah lan ngalangi saka tumindak ala. Tembung iki asale saka زَجَرَ (zajara) kang tegese nyegah utawa nglarang.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhani menawa wong-wong kafir Quraisy iku wis tau keprungu lan diwenehi kabar babagan umat-umat kang biyen wis maido marang para rasulé. Umat-umat mau banjur ditibani azab lan karusakan saka Allah jalaran saka kekafiran lan kedhalimané. Kabar-kabar kuwi mesthine wis cukup kanggo dadi piwulang lan pepeling, supaya wong-wong Quraisy padha gelem mandheg saka kekafiran lan kesasaré. Dadi, crita-crita umat kang wis dirusak kuwi dudu mung dongeng wae, nanging dadi bukti lan peringatan sing nyata, supaya sapa waé sing duwé ati lan pikiran bisa njupuk pelajaran lan ora ngulang kesalahan sing padha.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku kebak crita umat biyen sing dadi piwulang, supaya kita ora gampang maido marang Allah lan rasulé.
• Saben kedadeyan lan crita ing Al-Qur'an iku mesthi ana hikmahé, dadi kita kudu gelem mikir lan njupuk pelajaran.
• Islam mulang supaya manungsa nganggo akalé kanggo sinau saka sejarah, supaya ora tumindak kaya umat-umat sing wis dirusak amarga saka kekafirané.
• Kita kudu syukur marang Allah amarga wis diwenehi pepeling liwat Al-Qur'an, supaya bisa urip kanthi bener lan tentrem.