Surat Al-Qamar — Ayat 55

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• مَقْعَدِ: papan lenggah utawa panggonan ngadeg.
• صِدْقٍ: temen, bener, ora ana goroh, lan bisa uga tegese mulya utawa becik.
• مَلِيكٍ: Raja kang ngratoni kabeh, yaiku Allah.
• مُّقْتَدِرٍ: Kang Maha Kuwasa, ora ana barang kang ora bisa ditindakake.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nyritakake bab panggonan kang mulya kanggo wong-wong kang padha takwa marang Allah. Dheweke bakal manggon ing sawijining papan utawa lenggahan kang temen-temen, ora ana gunem-gunem kang ora ana gunane lan ora ana dosa ing kono. Papan iku ora liya yaiku ing ngarsane Allah, Raja kang ngratoni kabeh, kang Maha Kuwasa marang samubarang. Ora ana barang siji-sijia kang bisa ngalang-alangi kekuwasane. Dheweke bakal ngrasakake nikmat kang langgeng lan ora ana pungkasane, ora bisa digambarake sepira gedhene. Dadi, wong-wong mukmin kang padha ngelakoni kabecikan ing donya bakal diparingi panggonan kang paling becik lan paling mulya ing akhirat, yaiku cedhak karo Allah kang Maha Agung.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi pangarep-arep marang saben wong mukmin yen kesabaran lan ketakwaan ing donya bakal diganjar panggonan kang mulya ing akhirat.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang nggawa kabar bungah, dudu mung wedi lan ancaman, nanging uga janji nikmat kang langgeng.
• Ngelingake yen Allah iku Raja kang Maha Kuwasa, mula ora ana barang kang angel kanggo Panjenengane, kalebu nyawisake papan kang becik kanggo para kekasihe.
• Nggugah semangat kanggo nindakake amal saleh, amarga saben tumindak becik bakal ana piwalesane kang luwih apik ing ngarsane Allah.
• Nandhakake yen swarga iku papan kang resik saka omongan kang ora ana gunane lan dosa, mula kudu disiapake wiwit ing donya kanthi njaga lisan lan tumindak.