Сураи Аль-Камар — Оят 55

1. Маънои калимаҳо:

• مَقْعَدِ: ҷои нишастан, маҷлисгоҳ.
• صِدْقٍ: ростӣ, ростқавлӣ; дар ин ҷо маънои ҷои некӯ, писандида ва устуворро дорад.
• مَلِيكٍ: подшоҳи бузург, соҳиби мулк ва фармонраво.
• مُقْتَدِرٍ: тавонманд, қодир, ки ҳеҷ чиз аз дасти қудрати Ӯ намегурезад.

1. Тафсири оят:

Ин оят хабар аз саранҷоми неку аҳли биҳишт аст, ки дар ҷои неку писандида ва маҷлиси ростӣ ҷой мегиранд. Он ҷо ҷои ботил, дурӯғ ва ношоистагӣ нест; балки маҷлиси ростӣ ва пок аст, ки дар он сухани беҳуда ва гуноҳ вуҷуд надорад. Ин ҷой дар назди Парвардигори подшоҳи бузург аст, ки ҳама чизро дар ихтиёр дорад ва бар ҳар чиз тавон аст. Ӯ подшоҳест, ки мулку салтанат аз они Ӯст ва ҳеҷ чиз аз қудрати Ӯ берун нест. Пас аҳли биҳишт дар назди чунин Парвардигори тавонманд ва бузург дар неъматҳои ҷовидона ва лаззатҳои пойдор қарор мегиранд, ки на тамом мешавад ва на коҳиш меёбад.

1. Фоидаҳо:

• Ин оят ба банда умед мебахшад, ки агар дар дунё ба роҳи рост ва тоъат истодагӣ кунад, дар охират ба ҷои неку писандида ва назди Парвардигори бузург ҷой меёбад.
• Нишон медиҳад, ки неъматҳои охират на танҳо моддӣ, балки маънавӣ низ ҳастанд: суҳбати пок, маҷлиси ростӣ ва наздикии ба Парвардигор.
• Дарёфтан мешавад, ки ҳақиқии подшоҳӣ ва қудрат танҳо аз они Худост; ҳамаи подшоҳони дунё дар баробари Ӯ нотавон ва фақир ҳастанд.
• Оят инсонро ба сӯи умедворӣ ва амали солеҳ тарғиб мекунад, зеро подшоҳи тавонманд метавонад бандагони солеҳро ба ин мартабаи олӣ бирасонад.
• Ин оят дили муъминро ором мекунад, ки дар дунё ҳарчанд машаққат ва ноҳамворӣ бинад, дар охират ба ҷои ростӣ ва назди Парвардигори қодир мукофот мегирад.