سورت قمر — آیت 7

د کلمو معناګانې:

• خُشَّعًا: وېرېدونکي، ذلیله او ښکته کړې سترګې.
• أَبْصَارُهُمْ: د دوی سترګې.
• الْأَجْدَاثِ: قبرونه.
• جَرَادٌ مُّنتَشِرٌ: ملخ چې په ځمکه او فضا کې خپاره شوي وي.

تفسیر:

د قیامت په ورځ، کافرانه له خپلو قبرونو راوځي په داسې حال کې چې سترګې یې د وېرې او ذلت له امله ښکته وي او له شرمه یې سترګې پورته نه شي کولای. دوی له قبرونو راوځي په داسې حال کې چې ګڼ شمېر او بې نظمه وي، لکه ملخان چې په هر ځای کې خپاره شوي وي او نه پوهېږي چې چېرته ځي. د دوی دا خپرېدل او ګډوډي د حساب د ځای په لور د بیړې له امله ده. کافرانه به په دې ورځ وايي: "دا هغه ورځ ده چې سخته او سختې ډارونکې ده."

فايدې:

• دا آیت د قیامت د ورځې د هولناکۍ یادونه کوي، چې انسان باید تل د آخرت لپاره چمتو وي او په نړۍ کې د الله له احکامو سرغړونه ونه کړي.
• په دې پوهېږو چې قبرونه یوازې د بدن د آرام ځای نه دی، بلکې د بیا ژوندي کېدو پیل دی؛ نو انسان باید په خپلو عملونو کې ښه نیت او ښه کړنې ولري.
• د کافرانو حالت په دې ورځ د ذلت او خواری حالت دی، چې دا د مؤمنانو لپاره د خوشحالۍ او د ایمان د شکر سبب دی، ځکه چې دوی په ایمان سره له دې عذاب څخه ژغورل شوي دي.
• دا آیت د الله د قدرت ښکارندوی دی چې کولای شي ټول مړي بیا ژوندي کړي او دوی د حساب لپاره راوبولي، نو له همدې امله باید پر الله باندې باور او توکل پیاوړی وي.