Аль-Камар сүрәсе — Аять 7

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Хүшшәән — баш иеп, хур булып, түбәнчелек белән.
• Әбсаруһүм — аларның күзләре.
• Әл-әҗдәс — каберләр (берлектә — «җәдәс»).
• Җарадүн мүнтәшир — һәрьяклап таралган, тузган саранча.

Аять тәфсире:

Кыямәт көнендә кешеләр каберләреннән чыгарлар, әмма аларның күзләре хурлыктан һәм куркудан түбән иделгән булыр, бер-берсенә карарга да кыйммаслар. Алар каберләрдән ашкынып чыгып, үзләре чакырылган урынга — хисап мәйданына таба ашыгырлар. Бу хәлдә алар, саны бик күп булулары һәм юнәлешләрен белмәүләре сәбәпле, һәрьяклап таралган саранча кебек булырлар. Саранча кебек алар да төрле якка чабышыр, кая барырларын белмәсләр. Бу көннең куркынычлыгы шулкадәр зур булыр ки, кәферләр: "Бу — бик авыр, бик каты көн", — диярләр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көненең хаклыгына ышану — мөэминнең иманының бер өлеше. Бу аять бәндәләрнең Аллаһы каршында ни дәрәҗәдә хур булачакларын күрсәтеп, кешеләрнең гамәлләренә җавап бирәчәкләрен искә төшерә.
• Дөньядагы гомер — сынау урыны. Кемдер Аллаһыга итагать итеп яши, кемдер бозыклыкта. Әмма ахырда һәркем үз эшенең нәтиҗәсен күрер.
• Мөэминнәр өчен бу аять — гыйбрәт: алар дөньяда Аллаһыга тәүбә итеп, изге гамәлләр кылырга, әҗәл алдыннан үк әзерләнергә тиеш. Кыямәт көнендәге куркудан котылу өчен, бүгеннән үк Аллаһының рәхмәтенә ирешергә тырышырга кирәк.
• Бу аять шулай ук Аллаһының кодрәтен искә төшерә: Ул үлгәннәрне терелтә ала, һәм бу — Аның өчен берни түгел. Бу хакыйкатьне белү кеше йөрәгендә Аллаһыга карата хөрмәт һәм курку уята, аны тәкъвалыкка өнди.