Surja El-Kamer — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ: Të përulur e të nënshtruar me shikimet e tyre, të frikësuar e të poshtëruar.
• الْأَجْدَاثِ: Varret (shumësi i "jedeth" - varr).
• جَرَادٌ مُّنتَشِر: Karkaleca të shpërndara në të gjitha anët, që lëvizin në mënyrë të çrregullt dhe të shpejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet të shenjtë, Allahu i Lartësuar na përshkruan gjendjen e njerëzve në Ditën e Kiametit, kur ata dalin nga varret e tyre. Ata dalin me sy të përulur e të poshtëruar, plot frikë dhe turp për atë që kanë bërë në jetën e dynjasë. Shikimet e tyre janë të ulura, shenjë e nënshtrimit të plotë përballë Madhërisë së Allahut dhe tmerrit të asaj dite.

Ata dalin nga varret me shpejtësi të madhe, të hutuar dhe të çoroditur, si karkaleca të shpërndara që lëvizin në të gjitha drejtimet pa rregull. Ky krahasim tregon numrin e madh të njerëzve dhe kaosin që i kaplon ata në atë moment, duke mos ditur se ku të shkojnë, të shtyrë nga frika dhe tmerri i Ditës së Llogarisë. Ata nxitojnë drejt vendit të tubimit, duke iu përgjigjur thirrjes së Zotit, ndërsa jobesimtarët thonë: "Kjo është një ditë e vështirë dhe e rëndë!"

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na kujton realitetin e Ditës së Kiametit dhe daljen nga varret, gjë që na bën të përgatitemi për atë ditë me vepra të mira.
2. Të përulurit dhe nënshtrimi përballë Allahut është shenjë e besimit të vërtetë, dhe ai që përulet në dynja para Zotit të tij, do të jetë i sigurt nga frika e asaj dite.
3. Krahasimi me karkalecat e shpërndara na mëson se gjendja e njeriut atë ditë është e dobët dhe e pafuqishme, prandaj duhet t'i drejtohemi Allahut me sinqeritet para se të vijë ajo ditë.
4. Ajeti na nxit të besojmë në ringjalljen dhe llogarinë, sepse kjo është pjesë e besimit që e bën njeriun të jetojë me përgjegjësi dhe ndërgjegje në këtë jetë.