سورت رحمن — آیت 23

د معنیٰ (کلمې):

• آلاء: نعمتونه، ګټې، احسانونه.
• تُكَذِّبَانِ: تاسو دواړه (پېریان او انسانان) دروغ ګڼئ، انکار کوئ.

تفسیر:

ای پېریانو او انسانانو! ستاسو د رب هغه نعمتونه چې په دې نړۍ کې یې تاسو ته په پرله پسې توګه ورکړي دي — لکه د ژوند ساتنه، د ځمکې پراخوالی، اسمان، لمر، سپوږمۍ، باران، خواړه، روغتیا، امن او داسې نور — د دې ټولو نعمتونو په مقابل کې، تاسو د دوی کوم یو دروغ ګڼئ؟ دا پوښتنه د ملامتۍ او حیرانتیا په انداز ده، ځکه چې دا نعمتونه دومره ښکاره او زیات دي چې د انکار هیڅ لاره نه پکې شته. خو بیا هم ځینې خلک د الله تعالیٰ په نعمتونو کفر کوي او د هغه د وحدانیت او احسان منل نه غواړي. دا آیت د دې لپاره راغلی چې د انسانانو او پېریانو پام د الله تعالیٰ د نعمتونو بې شمېره والي ته واړوي او د شکر او عبادت لوري ته یې راوبولي.

فايدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالیٰ نعمتونه دومره ډېر دي چې شمېرل یې ناشوني دي، نو باید تل د هغه شکر ادا کړو.
• دا پوښتنه د انسان او پېري دواړو ته ده، چې پکې د قیامت په ورځ د حساب او سوال یادونه ده — نو باید په نننۍ نړۍ کې د نعمتونو په مقابل کې د الله تعالیٰ اطاعت وکړو.
• دا آیت د ایمان پیاوړتیا سبب ګرځي، ځکه چې کله بنده د الله تعالیٰ په نعمتونو سترګې پرانیزي، نو د هغه مینه او شکر یې په زړه کې زیاتیږي او د ګناهونو څخه یې مخ اړوي.
• دا آیت د قرآن د بلاغت یوه ښکاره بیلګه ده، چې په تکرار سره یې د نعمتونو یادونه کوي او د انکار په صورت کې د ملامتۍ خبره کوي، ترڅو خلک د حق منلو ته راشي.