Surat Ar-Rahman — Ayat 38

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• آلَاءِ (aalaa-i): nikmat-nikmat, kabagyan-kabagyan.
• رَبِّكُمَا (rabbikumaa): Pangeranmu loro (manungsa lan jin).
• تُكَذِّبَانِ (tukadzdzibaani): padha ngapusi, ora ngakoni, utawa nyilahake.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki minangka pitakon kanggo ngelingake manungsa lan jin babagan akeh banget nikmat kang wis diparingake dening Allah. Sawise nyebutake macem-macem nikmat ing ayat-ayat sadurunge, Allah banjur takon: "Saka endi nikmat-nikmat Pangeranmu loro iku kang padha kok apusi?" Tegese, nikmat endi sing arep kok tampik utawa kok ora akoni, padahal kabeh nikmat iku asale saka Allah. Pitakon iki dudu pitakon kanggo njaluk wangsulan, nanging kanggo nggegulang lan ngelingake supaya manungsa lan jin padha eling lan syukur marang Allah. Saben nikmat, cilik utawa gedhe, kabeh iku peparinge Allah kang kudu disyukuri, ora malah diingkari.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelingake awake dhewe yen kabeh nikmat iku saka Allah, mula kudu tansah syukur.
• Aja dadi wong kang gampang nyilahake utawa ngapusi nikmat kang wis diparingake.
• Ayat iki mbaleni bola-bali ing Surat Ar-Rahman, dadi tandha yen pancen penting banget kanggo ngelingake manungsa lan jin supaya ora lali marang kabecikan Allah.
• Kanthi ngerti akeh nikmat, ati dadi luwih cedhak lan tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku tuntunan kang kebak kabecikan lan katresnan saka Allah.