Surat Ar-Rahman — Ayat 39

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• فَيَوْمَئِذٍ : ing dina iku, yaiku dina nalika langit padha pecah.
• لَا يُسْأَلُ : ora ditakoni, ora dipundhut katrangan.
• عَن ذَنبِهِ : bab dosane.
• إِنسٌ : manungsa.
• وَلَا جَانٌّ : lan ora uga jin.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kang gedhe banget, yaiku dina nalika langit pecah lan kabeh perkara wis cetha, ora ana manungsa lan ora ana jin kang bakal ditakoni bab dosa-dosane. Iki dudu merga Allah ora ngerti, nanging merga Allah wis ngudaneni kabeh tumindake manungsa lan jin, ora ana siji-sijia kang samar. Kajaba iku, ing dina iku wong-wong mau bakal ketitik saka tandha-tandhane: wong mukmin katon saka padhange rai lan panggonan wudhune, dene wong kafir katon saka tandha-tandha kang ana ing awake. Dadi, pitakonan ing dina iku dudu pitakonan kanggo nggoleki katrangan utawa takon-takon, amarga kabeh wis dimangerteni. Nanging bisa uga ana pitakonan kang sipate kanggo ngecam lan nyiksa, supaya wong-wong mau ngakoni lan rumangsa kaluputan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Ngudaneni marang kabeh tumindake makhluk, ora ana kang bisa ndhelik saka Panjenengane.
• Kita kudu tansah ngati-ati lan ora ngremehake dosa cilik, amarga kabeh bakal kacathet lan bakal ketitik ing dina kiamat.
• Wong mukmin bakal katon bungah lan padhang ing dina iku, mula ayo padha ngupaya dadi wong kang iman lan taqwa, supaya ora kalebu wong kang kena panyiksa.
• Ayat iki uga ngelingake yen dina kiamat iku dina kang gedhe lan nggegirisi, mula kita kudu nyiapake awake dhewe kanthi nindakake kabecikan lan ninggalake larangan.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani bab-bab kang gaib lan menehi pituduh supaya kita slamet ing donya lan akhirat.