Surat Al-Waqi'ah — Ayat 39

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• ثُلَّةٌ (tsullatun): tegesé golongan utawa rombongan sing akèh cacahé.
• الْأَوَّلِينَ (al-awwalīn): tegesé wong-wong sing urip ing jaman biyèn, yaiku umat-umat sadurungé Nabi Muhammad ﷺ.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nerangake bab wong-wong sing diparingi kabegjan lan kamulyan ing akhirat, yaiku golongan sing akèh cacahé saka umat-umat sadurungé. Wong-wong mau yaiku para pengikut para nabi lan rasul ing jaman biyèn, wiwit saka umaté Nabi Adam, Nabi Nuh, Nabi Ibrahim, Nabi Musa, Nabi Isa, lan liya-liyané. Dheweke padha iman marang Allah lan nindakake kabecikan, mula banjur diganjar swarga lan kabagjan sing langgeng. Dadi, ayat iki nuduhake manawa ing swarga bakal ana rombongan gedhé saka umat-umat kuna sing padha taat marang Allah lan rasulé.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi pangarep-arep marang saben wong mukmin, manawa sapa waé sing iman lan taat marang Allah, mesthi bakal oleh ganjaran swarga, ora preduli saka umat jaman kapan.
• Nuduhake manawa Islam iku agama sing nyambung karo ajaran para nabi sadurungé, mula ora perlu wedi utawa ragu marang kebenarané.
• Ngajak kita supaya tansah nglakoni kabecikan lan njaga iman, amarga swarga iku panggonan sing kebak kabagjan lan ora ana pungkasané.
• Menehi panglipur marang umat Islam saiki, manawa dheweke ora dhewekan ing dalan kebecikan, amarga wis akèh umat sadurungé sing padha mlaku ing dalan sing padha lan padha kasil mlebu swarga.