سوره واقعه — آیه 39

معانی کلمات:

• ثُلَّةٌ: گروهی انبوه و بسیار.
• الْأَوَّلِينَ: امتهای پیشین و گذشتگان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید که گروهی انبوه از امتهای پیشین، از جمله پیروان پیامبران گذشته، در زمره سعادتمندان و مقرّبان درگاه الهی قرار دارند. این جمله در ادامه توصیف حال مؤمنان و نیکوکاران است که در بهشت برین جای گرفتهاند. مقصود از «اولین»، امتهای قبل از امت پیامبر خاتم (صلیاللهعلیهوسلم) هستند که به پیامبران خود ایمان آوردند و بر طاعت خداوند ثابت ماندند. این آیه بیانگر آن است که رحمت الهی تنها به امت آخرین اختصاص ندارد، بلکه شامل حال مؤمنان راستین در تمام اعصار و قرون میشود.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که راه سعادت و رستگاری در همه زمانها باز است و هر کس در هر امتی که باشد، با ایمان و عمل صالح میتواند به مقام قرب الهی دست یابد.
• عدالت و فضل خداوند اقتضا میکند که پاداش نیکوکاران گذشته و آینده یکسان باشد و هیچ امتی بر دیگری برتری ذاتی ندارد؛ برتری تنها به تقوا و ایمان است.
• این آیه مایه امیدواری و دلگرمی است که اگرچه ما در امت آخرین هستیم، اما میتوانیم با پیروی از قرآن و سنت، در زمره همان گروههای سعادتمند قرار گیریم.
• یادآوری این حقیقت که مؤمنان پیشین نیز با سختیها و آزمونهایی مواجه بودند، ما را در برابر مشکلات صبور و استوار میسازد.