Surja El-Vaki'a — Ajet 39

Kuptimi i fjalëve:

• ثُلَّةٌ – grup i madh, turmë e shumtë.
• مِنَ الْأَوَّلِينَ – nga popujt e mëparshëm, pra nga umetet e pejgamberëve të hershëm.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, duke përshkruar gjendjen e njerëzve në Ditën e Kijametit dhe ndarjen e tyre në grupe, thotë se ata që do të jenë të afërt te Allahu dhe do të hyjnë në Xhenet, janë një grup i madh nga popujt e mëparshëm – nga umeti i Ademit, Nuhut, Ibrahimit, Musait dhe Isait (paqja qoftë mbi ta) – të cilët besuan dhe u bindën urdhërave të Allahut. Kjo tregon se shpëtimi nuk është i kufizuar vetëm në një popull apo kohë të caktuar, por është për të gjithë ata që ndjekin rrugën e drejtë, që nga fillimi i historisë njerëzore e deri në fund të saj. Ky grup i parë përmendet si shembull i nderimit dhe i shpërblimit të madh që u është përgatitur besimtarëve të sinqertë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se feja e Allahut ka qenë një e vetme që nga fillimi, dhe se të gjithë pejgamberët kanë thirrur në të njëjtin mesazh: besimin në Një Zot dhe veprat e mira.
2. Na nxit që të mos ndihemi të vetmuar në rrugën e besimit, sepse para nesh kanë qenë shumë njerëz të mirë që kanë ecur në këtë rrugë dhe kanë fituar kënaqësinë e Allahut.
3. Tregon se shpërblimi i Allahut është i madh dhe i pafund, dhe se Ai i nderon robërit e Tij besnikë, pavarësisht kohës apo vendit ku kanë jetuar.
4. Na bën të kuptojmë se suksesi i vërtetë nuk matet me pasuri apo pozitë, por me besimin dhe devotshmërinë ndaj Allahut, gjë që na shtyn të përpiqemi për të qenë prej atyre që përmenden në këtë ajet.