Voqia surasi — Oyat 39

Kalimalarning ma'nolari:

• "Sullatun" — katta jamoa, ko'pchilik to'da.
• "Min al-avvalin" — avvalgi ummatlardan, ya'ni oldingi payg'ambarlarning ummatlaridan.

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh taolo jannat ahli ta'rifini davom ettirib, ularning ikki guruhdan iborat ekanini bayon qilmoqda. Birinchi guruh — avvalgi ummatlardan bo'lgan katta jamoadir. Bular Nuh, Ibrohim, Muso va Iso alayhimussalom kabi payg'ambarlarning ummatlaridan bo'lgan mo'minlardir. Ular o'z payg'ambarlariga iymon keltirib, Allohning amriga itoat etgan va solih amallar qilgan zotlardir. Bu guruh ko'pligi bilan ta'kidlanmoqda, chunki avvalgi ummatlar son jihatdan ko'p bo'lgan va ular orasidan jannatga kiradiganlar ham ko'pchilikni tashkil etadi. Bu yerda "sullatun" so'zi bilan ularning ko'pligi va jannatga kirishlari katta jamoa bo'lib, izzat-ikrom bilan bo'lishi ifodalangan.

Foydalar:

1. Ushbu oyat mo'minlarga avvalgi ummatlarning solih bandalari jannatga kirganidek, keyingi ummatlardan ham solih amal qilganlar jannatga kirishini bashorat qiladi. Bu esa insonni yaxshi amallarga undaydi.
2. Alloh taolo avvalgi ummatlarning mo'minlarini maqtab, ularning izidan borishga chorlaydi. Bu musulmonlarga o'zidan oldingi payg'ambarlar va ularning ummatlariga hurmat bilan qarashni o'rgatadi.
3. Jannatga kirish faqat bir ummatga xos emas, balki barcha davrlardagi iymon keltirgan va solih amal qilgan bandalarga nasib etadi. Bu esa Islomning umumbashariy ekanini va uning da'vati barcha zamonlar uchun ekanini ko'rsatadi.
4. Ushbu oyat musulmonlarni o'zidan oldingi payg'ambarlarning ummatlari kabi sabr-qanoat, iymon va taqvoda bo'lishga undaydi. Chunki jannatga kirishning asosiy sharti — iymon va solih amaldir.