سوڕەتی واقعه — ئایه‌ت 39

واتە واتای وشەکان:

• ثُلَّةٌ: کۆمەڵێک یان دەستەیەکی زۆر.
• مِنَ الْأَوَّلِینَ: لە نەوە و ئوممەتە پێشووەکان.

تەفسیری ئایەتەکە:

ئەم ئایەتە بەشێکە لە وەسفی دۆزەخ و سزاکەی، کە خوای گەورە دەفەرموێت: ئەو کەسانەی کە دەچنە دۆزەخەوە، کۆمەڵێکی زۆرن لە گەلانی پێشوو، واتە لە ئوممەتەکانی پێغەمبەرانی پێشوو کە باوەڕیان بە پێغەمبەرەکانیان نەهێنا و یاخی بوون لە فەرمانی خوای گەورە.

ئەمەش ئاماژەیە بۆ ئەوەی کە سزای خوا تایبەت نییە بە ئوممەتێکی دیاریکراو، بەڵکو هەر کەسێک لە هەموو سەردەم و نەوەکاندا کە ڕێبازی گومڕایی و یاخیبوون بگرێتەبەر، لەم کۆمەڵە بەدبەختە دەبێت.

پەیامی ئایەتەکە بۆ ئێمە:

ئەی موسڵمانی ئازیز! ئەم ئایەتە هۆشیارکردنەوەیەکە بۆ هەموومان کە ڕێبازی پێغەمبەران و ئیمانداران بگرینەبەر، نەک ڕێبازی گومڕایان. خوای گەورە لە ڕەحمەتی بێسنووری خۆیدا دەرگای تەوبەی بۆ هەموو بەندەکان کردووەتەوە، جا با زوو بگەڕێینەوە بۆ لای خوا و کار بکەین بۆ بەهەشت، کە لەوێدا ناز و نیعمەتە هەمیشەییەکانن، و لە سزای دۆزەخ دوور بکەوینەوە، کە سزایەکی زۆر سەخت و بەردەوامە. خوای گەورە فەرموویەتی: ﴿قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ﴾ واتە: بڵێ ئەی بەندەکانم ئەوانەی کە لە خۆیان زیادەڕەویان کردووە، لە ڕەحمەتی خوا نائومێد مەبن.