سورت واقعه — آیت 52

د معنیٰ (مفردات):

• لَآكِلُونَ: خو به یقین سره به خورئ (په قیامت کې).
• شَجَرٍ: ونه.
• زَقُّومٍ: د دوزخ هغه بدبویه او کریوه ونه چې په دوزخ کې وده کوي.

تفسیر:

ای هغو کسانو چې د حق له لارې څخه اوښتي یاست او د الله د وعید او وعده تکذیب کوئ! تاسو به په قیامت کې خامخا له زقوم ونې څخه خورئ. زقوم د دوزخ له بدو ونو څخه ده، چې بڼه یې ډېره کریوه او خوند یې ډېر بد دی. دا ونه د دوزخ په تل کې وده کوي او د هغو کسانو خواړه ده چې د الله په وعدو یې باور نه دی کړی. تاسو به د سخت لوږې له امله له دې ونې خپلې نسونه ډکوئ، او بیا به پر هغه باندې ډېره ګرمه اوبه څښئ چې تنده به نه ماتوي، لکه اوښان چې د ناروغۍ له امله اوبه څښي خو تنده یې نه ختمیږي.

فايدې:

1. دا آیت د قیامت د ورځې د سخت عذاب یادونه کوي، چې انسان باید له ګناهونو څخه توبه وباسي او د الله له عذابه ووېرېږي.
2. په دې پوهېږو چې الله تعالی عادل دی او هر چا ته به د هغه د عملونو بدله ورکړي؛ نو مؤمن باید په خپلو نیکو اعمالو سره د جنت د نعمتونو هڅه وکړي.
3. د زقوم ذکر موږ ته دا درس راکوي چې په دنیا کې د الله له نعمتونو او رحمت څخه مننه وکړو، ځکه چې د نافرمانۍ پایله ډېره سخته ده.
4. دا آیت د قرآن د بلاغت یوه بېلګه ده چې د دوزخ د خواړو په بیان سره انسان په فکر کې اچوي او هغه له بدو عملونو څخه منع کوي.