Сураи Аль-Вакиа — Оят 8

1. Шарҳи калимаҳои муҳим:

• أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ: соҳибони тарафи рост, яъне касоне ки номаи аъмолашонро бо дасти росташон мегиранд ва ин нишонаи саодат ва некбахтӣ аст.
• مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ: ин ибораи таъҷҷуб ва бузургдошт аст, маънояш: чи қадар бузург ва олимақом аст ҳолати соҳибони тарафи рост!

1. Тафсири оят:

Худованд дар ин оят гурӯҳҳои мардумро дар рӯзи қиёмат баён мекунад. Пас аз зикри он ки мардум се гурӯҳ мешаванд, дар ин ҷо сухан аз гурӯҳи аввал — соҳибони тарафи рост — меравад. Инҳо касоне ҳастанд, ки дар рӯзи қиёмат номаи аъмолашонро бо дасти росташон мегиранд, ки ин аломати наҷот ва комёбӣ аст. Онҳо дар ҷаннат ҷойгоҳи олӣ ва мартабаи бузург доранд. Сипас Худованд бо услуби таъҷҷуб мефармояд: «Чи гуна бузург аст ҳолати соҳибони тарафи рост!» Яъне мақом ва неъматҳое, ки барои онҳо омода шудааст, он қадар азим аст, ки тавсиф ва тасаввури он барои ақли инсон душвор аст. Ин гурӯҳ дар дунё роҳи рост ва ростқавмиро пеш гирифтаанд ва дар охират ба саодати абадӣ ва ризои Худованд ноил мегарданд.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят ба инсон умед мебахшад, ки агар дар дунё роҳи дурустро интихоб кунад, дар охират ба мартабаи олӣ ва неъматҳои бузург мерасад.
• Нишон медиҳад, ки адолати Худованд комил аст ва ҳар кас мувофиқи амалаш ҷазо ё мукофот мегирад.
• Инсонро ба амалҳои нек ва ростқавмӣ ташвиқ мекунад, то ки дар зумраи соҳибони тарафи рост қарор гирад.
• Мефаҳмонад, ки саодати ҳақиқӣ дар охират аст ва он барои бандагони солеҳ омода шудааст.
• Ин оят дили мӯъминро ба шукргузорӣ ва умедворӣ ба раҳмати Худованд водор мекунад ва муҳаббати ӯро ба ислом ва Қуръон зиёд мегардонад.