Surat Al-Waqi'ah — Ayat 8

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ (ash-habul maimanah): wong-wong kang ana ing sisih tengen, yaiku wong-wong mukmin kang nampa kitab cathetan amale nganggo tangan tengen.
• مَا (ma): tembung kanggo nggumunake utawa nggedhekake gedhene kahanan.
• الْمَيْمَنَةِ (al-maimanah): sisih tengen, kang dadi pralambang kamulyan lan kabegjan.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake bab salah sijine golongan manungsa ing dina kiamat, yaiku ash-habul maimanah, yaiku wong-wong kang nampa kitab cathetan amale nganggo tangan tengene. Wong-wong iki kalebu golongan kang begja lan mulya. Allah banjur nganggo tembung pitakon kanggo nggambarake gedhene kamulyan lan dhuwure panggonane wong-wong iki, kaya-kaya Allah ngendika: "Sepira gedhene kamulyan lan kaluhurane wong-wong iki!" Wong-wong iki bakal manggon ing panggonan kang paling dhuwur lan paling mulya ing akhirat, yaiku swarga kang kebak nikmat. Dheweke bakal ngrasakake kabegjan kang ora ana tandhingane, lan bakal tansah ana ing rahmat lan ridhane Allah SWT. Ayat iki minangka panglipur lan pangarep-arep kanggo wong-wong mukmin kang tansah taat marang Allah ing donya, supaya padha sregep ngamal kabecikan amarga ganjarane pancen luar biasa gedhe.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi kabar gembira marang wong-wong mukmin yen dheweke bakal entuk kamulyan lan kabegjan kang gedhe banget ing akhirat.
• Nuduhake yen saben amal kabecikan kang ditindakake ing donya bakal ana ganjarane, mula kita kudu sregep ngamal shalih.
• Ngelingake kita supaya tansah nyiyapake bekal kanggo akhirat, amarga dina kiamat iku mesthi bakal teka.
• Nuwanake rasa seneng lan semangat kanggo nglakoni agama Islam, amarga Islam iku agama kang menehi pangarep-arep lan kabegjan kanggo para penganute.
• Dadi pangeling yen panggonan kang paling mulya ing akhirat iku kanggo wong-wong kang iman lan taqwa marang Allah SWT.