Suurah Al-Hadiid — Aayad 22

Macnaha Erayada:

• Masiibo: Dhib, belaayo, ama musiibo ku timaadda dadka.
• Nabra'aha: Aannu abuurno ama aannu samayno.

Tafsirka:

Dadkaow, waxa kastoo idin ku dhaca oo dhibaato ah - ha ahaato mid ku timaadda dhulka sida abaaraha, dhul-gariirka, iyo khasaaraha beero iyo geedo - iyo mid ku timaadda Naftiinna sida cudurrada, dhibaatooyinka, lumista maalka ama carruurta - wax walba waa ku qoran yihiin Kitaabka (Looxul Maxfuudka) ka hor intaanaan abuurin dhulka iyo Naftiina. Arrintaas oo dhan waa u fududahay Eebbe, kuma adka.

Waa qadar Eebbe oo horey u go’aansaday, waxba kama dhacaan dhulka iyo Naftaada midna marka laga reebo inay ku qoran tahay Kitaabka Eebbe ka hor inta aan la abuurin. Tani waxay muujinaysaa in Eebbe ogaanshihiisu uu koobay wax walba, iyo in qaddarku yahay run.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Xasilooni iyo degganaansho: Marka dadku ogaadaan in wax kasta oo ku dhaca ay ku qoran yihiin qaddarka Eebbe, waxay ka xasiloonayaan dhibaatooyinka, mana qalbigoodu ku xumaado waxa lumay, mana farxaan waxa helay si xadgudub ah.
2. Imaan iyo Yaqiin: Aayaddu waxay xoojisaa rumeysiga qaddarka, kaas oo ka mid ah tiirarka Iimaanka. Qofka rumeysan qaddarka wuxuu ku noolaadaa nolol aaminaad leh oo uu ku kalsoon yahay Eebbe.
3. Dhiirigelin iyo Sabr: Marka muslimku ogaado in dhibaatooyinka ay leeyihiin xikmad iyo qaddar Eebbe, wuxuu ku samraa oo wuxuu rajeynayaa ajirka Eebbe, isagoo og in Eebbe uusan ku dayin caddaalad.
4. Xorriyadda Nafsiga: Aayaddu waxay ka nadiifinaysaa qalbiga caga-jirka, xasadka, iyo naxdinta xad-dhaafka ah, waxayna ku baraysaa dadka inay ku qanacaan waxa Eebbe u qaybiyay.
5. Fudaydka Eebbe: Waxay dadka ku tusinaysaa weynaha Eebbe iyo fudaydka wax kasta isaga agtiisa, taas oo keentay in dadku u hogaansamaan oo ay isku dhiibaan Eebbe oo kaliya.