Sura Al-Hadid — Werset 26

Znaczenie słów:

• Nuh – Noe, jeden z pierwszych wysłanników Boga.
• Ibrahim – Abraham, ojciec proroków.
• Dhurriyyatihima – ich potomstwo.
• An-Nubuwwa – proroctwo, misja prorocka.
• Al-Kitab – księgi objawione (Tora, Zebur, Ewangelia, Koran).
• Muhtad – ten, kto podąża prostą drogą, prowadzony przez Boga.
• Fasiqun – ci, którzy łamią nakazy Boga, występni.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – przypomina nam w tym wersecie o Swojej łasce i mądrości, wysyłając dwóch wielkich proroków: Noego i Abrahama (pokój z nimi oboma). Byli oni pierwszymi posłańcami, którzy ponieśli ludzkości światło wiary i monoteizmu. Następnie Bóg obdarzył ich potomstwo szczególnym zaszczytem – ustanowił wśród ich potomków proroctwo i objawił im księgi: Torę, Zebur, Ewangelię i Koran. Wszystkie te święte teksty zostały zesłane potomkom Abrahama, co jest dowodem ogromnej łaski Boga wobec tej rodziny.

Jednakże Bóg – w Swojej sprawiedliwości – nie zmusza ludzi do wiary. Dlatego wśród tego potomstwa są tacy, którzy przyjęli prawdę i podążają prostą ścieżką, oraz tacy, którzy odwrócili się od posłuszeństwa Bogu, łamiąc Jego nakazy i oddalając się od Jego drogi. Ten werset ukazuje, że samo pochodzenie od proroków nie gwarantuje zbawienia – liczy się osobisty wybór, wiara i uczynki.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wielkość posłannictwa proroków – Bóg wybiera do przekazywania Swojego przesłania najlepszych spośród ludzi, co podkreśla znaczenie przewodnictwa Bożego dla ludzkości.
2. Łaska Boża dla potomstwa proroków – ustanowienie proroctwa i ksiąg wśród potomków Noego i Abrahama jest dowodem na to, że Bóg obdarza Swoją łaską, kogo chce, i że ta łaska trwa przez pokolenia.
3. Wolna wola człowieka – werset uczy nas, że nikt nie jest zbawiony automatycznie ze względu na pochodzenie czy rodowód. Każdy człowiek jest odpowiedzialny za swoje wybory i czyny.
4. Zachęta do refleksji – skoro nawet wśród potomków wielkich proroków byli ci, którzy zbłądzili, to tym bardziej musimy dbać o naszą wiarę i nie polegać na zasługach innych, lecz na własnym wysiłku w dążeniu do Boga.
5. Miłosierdzie i sprawiedliwość Boga – Bóg nie pozostawia ludzi bez przewodnictwa, ale też nie zmusza ich do wiary, pozostawiając im wybór między dobrem a złem, co jest przejawem Jego doskonałej mądrości.