Сураи Аль-Хадид Оят 26 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мо Нӯҳу Иброҳимро ба пайғамбарӣ фиристодем ва дар миёни фарзандонашон…

Аль-Хадид · 26/29

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Хадид

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا وَإِبْرَاهِيمَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ ۖ فَمِنْهُم مُّهْتَدٍ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ ۝٢٦

🔤 Transliteration

Wa laqad arsalnaa Noohanw wa Ibraaheema wa ja`alnaa fee zurriyyatihiman nubuwwata wal Kitaaba faminhum muhtad; wa kaseerum minhum faasiqoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мо Нӯҳу Иброҳимро ба пайғамбарӣ фиристодем ва дар миёни фарзандонашон нубувват ва китоб ниҳодем. Баъзеяшон ҳидоятёфтагон, буданд, вале бештаринашон нофармонон.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

ذُرِّيَّتِهِمَا: насл ва фарзандони онҳо.
النُّبُوَّةَ: паёмбарӣ, яъне ваҳй ва рисолати илоҳӣ.
الْكِتَابَ: китобҳои осмонӣ, ки бар паёмбарон нозил шудаанд.
مُهْتَدٍ: ҳидоятёфта, роҳи рост ёфта.
فَاسِقُونَ: аз тоъат ва итоати Худо берун шудагон, гунаҳкорон.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол қасд кардааст, ки Нӯҳ ва Иброҳим (алайҳимас-салом)-ро ба сӯи қавмҳояшон фиристод ва ин ду паёмбарро бо зикри некӯ шараф бахшид, зеро онҳо аз аввалин паёмбарони бузург буданд. Пас аз он Худо неъмати худро бар наслҳои ин ду паёмбар ёдовар шуда, фармуд, ки дар зуррияту наслҳои онҳо паёмбарӣ ва китобҳои осмониро қарор дод. Яъне, паёмбарон ва китобҳои чоргонаи осмонӣ — Таврот, Забур, Инҷил ва Қуръон — ҳама дар наслҳои Иброҳим (алайҳис-салом) буданд. Сипас Худо ҳолати наслҳои онҳоро баён карда, фармуд, ки аз онҳо баъзе ҳидоятёфта ва ба роҳи рост раҳёфта ҳастанд ва ба тоъати Худо муваффақ гардидаанд, аммо бисёре аз онҳо аз итоати Худо берун шуда, дар гунаҳ ва нофармонӣ қарор гирифтаанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худо паёмбарони бузургро барои ҳидояти мардум фиристодааст ва ин кори ӯ аз рӯи ҳикмат ва раҳмат аст.
Неъмати паёмбарӣ ва китобҳои осмонӣ дар наслҳои Нӯҳ ва Иброҳим (алайҳимас-салом) қарор дода шудааст, ки ин шараф ва бузургии онҳоро нишон медиҳад.
Ҳидоят аз ҷониби Худост ва ҳар касе, ки ба роҳи рост раҳ ёфтааст, аз лутфу тавфиқи Ӯст.
Инсонҳо дар қабули ҳидоят ва ё нофармонӣ озоданд; баъзеҳо роҳи ростро интихоб мекунанд ва бисёре аз онҳо аз тоъати Худо берун мешаванд.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки шукргузори неъматҳои Худо бошему роҳи паёмбаронро пайравӣ кунем, то аз зумраи ҳидоятёфтагон гардем ва аз нофармониҳо дурӣ ҷӯем.
Қуръон ва дигар китобҳои осмонӣ ҳама аз як сарчашма — Худованди ягона — мебошанд ва ин ваҳдати рисолатро нишон медиҳад, ки моро ба сӯи имон ва иттиҳод ҳидоят мекунад.

📜 Оят 24-28 — Сураи Аль-Хадид

24الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ ۗ وَمَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ

онон, ки бахилӣ мекунанд ва мардумро ба бухл вомедоранд. Ва ҳар кӣ рӯйгардон мешавад, бидонад, ки Худо беҳоҷату сутуданист. (васф карданист).

25لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ۖ وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ ۚ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ

Мо паёмбаронамонро бо далелҳои равшан фиристодем ва бо онҳо китобу тарозуро низ возил кардем, то мардум, ба адолат амал кунанд. Ва оҳанро, ки дар он нерӯе сахт ва фоидаҳое барои мардум аст, фурӯд овардем то Худо бидонад чӣ касе ба нодида Ӯ ва паёмбаронашро ёрӣ мекунад. Зеро Худо тавонову ғолиб аст!

26وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا وَإِبْرَاهِيمَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ ۖ فَمِنْهُم مُّهْتَدٍ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ

27ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَىٰ آثَارِهِم بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآتَيْنَاهُ الْإِنجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۖ فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ

Сипас паёмбаронамонро пас аз онҳо фиристодем. Ва Исо бинни Марямро аз паи онҳо равона кардем ва ба ӯ Инҷилро додем ва дар дили пайравонаш раъфату (шафқату) раҳмат ниҳодем. Ва руҳбонияте (узлат; гӯшанншинӣ), ки ба бидъат овардаанд, Мо бар онҳо муқаррар накардаем, аммодар он хушнудии Худо меҷӯстанд, вале ҳаққи, онро ба ҷо нагузориданд. Мо аз он миён ба касоне, ки имон оварда буданд, мукофот додем, вале бештаринашон нофармон буданд.

28يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَآمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِن رَّحْمَتِهِ وَيَجْعَل لَّكُمْ نُورًا تَمْشُونَ بِهِ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Эй касоне, ки имон овардаед, аз Худо битарсед ва ба паёмбараш имон биёваред, то шуморо аз раҳмати худ ду бор музд бидиҳад. Ва шуморо нуре ато кунад, ки дар рӯшноии он роҳ биҷӯед ва шуморо бибахшояд, ки Худо бахшояндаи меҳрубон аст,

← Оят 25 📖 Аль-Хадид Оят 27 →

Аль-ХадидФеҳристи Қуръон

29Оят

MedinanRevelation

26Оят

Тарҷума — Аль-Хадид 26

Сураи Аль-Хадид Оят 26 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мо Нӯҳу Иброҳимро ба пайғамбарӣ фиристодем ва дар миёни фарзандонашон…

Сураи Оят 26/29 — Сураи Аль-Хадид الحديد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Хадид Гӯш кун, Сураи Аль-Хадид Тарҷума, Сураи Аль-Хадид mp3, Сураи Аль-Хадид pdf. Оят 24–28. Ба Тоҷикӣ: Русский.