Surah Al-Hadid — Ayat 26

Makna Perkataan:

• النُّبُوَّةَ : Kenabian iaitu pangkat kerasulan dan wahyu daripada Allah.
• الْكِتَابَ : Kitab-kitab suci yang diturunkan kepada para rasul.
• مُهْتَدٍ : Orang yang mendapat petunjuk ke jalan yang benar.
• فَاسِقُونَ : Orang-orang yang keluar daripada ketaatan kepada Allah, iaitu orang yang derhaka dan melanggar perintah-Nya.

Tafsir Ayat:

Sesungguhnya Allah SWT telah mengutus Nabi Nuh AS dan Nabi Ibrahim AS kepada kaum masing-masing dengan membawa risalah tauhid. Kedua-dua mereka adalah rasul-rasul yang agung dan termasuk dalam kalangan nabi-nabi yang pertama diutus kepada umat manusia. Setelah itu, Allah menjadikan dalam keturunan kedua-dua nabi tersebut kenabian dan kitab-kitab suci yang diturunkan kepada para rasul yang datang kemudian. Kitab-kitab tersebut ialah Taurat, Zabur, Injil dan Al-Quran yang kesemuanya diturunkan kepada keturunan Nabi Ibrahim AS.

Namun demikian, di antara keturunan mereka itu terdapat dua golongan yang berbeza keadaannya. Sebahagian daripada mereka mendapat petunjuk daripada Allah dan berjalan di atas jalan yang lurus, beriman kepada para rasul dan mengikuti kitab-kitab yang diturunkan. Tetapi ramai juga daripada kalangan mereka yang keluar daripada ketaatan kepada Allah, menyimpang daripada kebenaran dan melakukan kemaksiatan serta keingkaran terhadap perintah-perintah Allah SWT.

Ayat ini menunjukkan bahawa kemuliaan dan keistimewaan yang diberikan oleh Allah kepada keturunan para nabi bukanlah jaminan untuk mereka mendapat hidayah secara automatik. Hidayah itu adalah anugerah Allah yang diberikan kepada sesiapa yang dikehendaki-Nya, dan setiap individu bertanggungjawab terhadap amalannya sendiri.

Pengajaran dan Peringatan:

Wahai saudara-saudara sekalian, renungkanlah bahawa Allah SWT telah memuliakan keturunan para nabi dengan menjadikan kenabian dan kitab-kitab suci berada dalam kalangan mereka. Ini adalah satu nikmat yang amat besar. Namun, nikmat tersebut tidak menjadikan mereka semua taat kepada Allah. Ada yang beriman dan ada yang ingkar.

Begitulah juga dengan kita umat Islam hari ini. Kita mewarisi Al-Quran dan Sunnah Nabi SAW, tetapi tidak semua daripada kita mengamalkannya. Ada yang istiqamah di atas jalan kebenaran, dan ada juga yang lalai serta jauh daripada ajaran Islam. Maka jadilah kita daripada golongan yang mendapat petunjuk, iaitu mereka yang berpegang teguh dengan kitab Allah dan sunnah Rasul-Nya, serta menjauhkan diri daripada perkara-perkara yang dimurkai oleh Allah SWT.

Ingatlah bahawa hidayah itu milik Allah, tetapi usaha untuk mencari dan mengekalkannya adalah tanggungjawab kita. Berusahalah untuk sentiasa meningkatkan keimanan dan ketakwaan, mempelajari ilmu agama, dan beramal dengan apa yang dipelajari. Semoga Allah SWT memasukkan kita ke dalam golongan orang-orang yang mendapat petunjuk dan dijauhkan daripada golongan orang-orang yang fasik.