Surah Al-Hadid — Aya 26

Ma’anar Kalmomi:

• Nuhu da Ibrahim: Annabawan Allah guda biyu manya, waɗanda aka aika zuwa ga mutanensu.
• Annabuwa: Matsayin annabci da manzanci da Allah ke ba wa wanda Ya zaɓa daga cikin bayinsa.
• Al-Kitab: Littattafan da Allah ya saukar wa annabawa, kamar Attaura, Zabura, Linjila, da Alkur’ani mai girma.
• Muhutadi: Wanda ya sami shiryuwa zuwa ga gaskiya kuma ya bi hanya madaidaiciya.
• Fasiqun: Waɗanda suka fita daga ɗa’a ga Allah, masu ƙetare iyakokinsa.

Tafsirin Ayar:

Lalle ne, mun aika Nuhu da Ibrahim zuwa ga mutanensu, kuma mun sanya a cikin zuriyarsu annabci da littattafan da aka saukar. Daga cikin zuriyarsu akwai waɗanda suka sami shiryuwa suka bi gaskiya, amma da yawa daga cikinsu sun fita daga ɗa’a ga Allah, sun ƙi bin saƙon annabawa. Wannan yana nuna cewa Allah yana ba da shiryuwa ga wanda Ya so, amma yawancin mutane suna juyowa daga gaskiya.

Fa’idodin Darasi:

1. Girman darajar annabci da littattafai, domin Allah ya keɓe su ga zuriyar Nuhu da Ibrahim, wanda ke nuna tsarkin wannan gidan.
2. Shiryuwa ba ta zama gado ba; duk da cewa annabci ya kasance a cikin zuriyarsu, amma wasu daga cikinsu sun kau da kai daga gaskiya. Wannan yana nuna cewa imani aiki ne na kowane mutum da kansa.
3. Alkur’ani mai girma shine babban littafi na ƙarshe da ya zo ga zuriyar Ibrahim, kuma ya zama wajibi a kan dukan al’umma su riƙe shi da aiki da shi.
4. A cikin wannan ayar akwai ƙarfafawa ga masu bi su yi godiya ga Allah bisa ni’imar shiryuwa, da kuma neman tsira daga halin fasiƙanci da Allah ya ambata.
5. Wannan yana ƙara mana son zuwa ga Allah, domin ya zaɓi manyan annabawa daga cikin zuriyar Nuhu da Ibrahim, kuma ya saukar da littattafai masu shiryarwa domin amfanin dukan mutane har zuwa ƙarshen zamani.